واحد بلوتوث یک واحد اختیاری Mainline است که در Android 13 معرفی شده است. در Android 16 و نسخه‌های بالاتر، واحد به‌روزرسانی‌پذیر است و حاوی پشته میزبان بلوتوث دوحالته کاملاً گواهینامه‌دار است که دستگاه‌های Android را قادر می‌سازد از عملکردهای بلوتوث کلاسیک و بلوتوث کم‌مصرف (BLE) پشتیبانی کنند.
انگیزه اصلی برای ارائه واحد بلوتوث این است که با انجام موارد زیر، تجربه بلوتوث با کیفیت بالاتری برای سازندگان دستگاه، کاربران، و توسعه‌دهندگان برنامه فراهم شود:
ارائه به‌روزرسانی‌های سریع‌تر با ویژگی‌های جدید، رفع اشکال‌ها، بهبودهای قابلیت همکاری، و وصله‌های امنیتی به‌سرعت و به‌طور منظم، مستقل از چرخه انتشار سیستم‌عامل Android.
کاهش تکه‌تکه شدن و ایجاد تجربه‌ای یکپارچه برای کل بوم‌سازگان Android.
با ارائه واحدهای اصلی Bluetooth که Android آن‌ها را تأیید کرده است و اجتناب از تغییر مکرر پایه‌های کد، توسعه شریک را ساده‌سازی می‌کنیم و درنتیجه سربار توسعه و آزمایش را کاهش می‌دهیم.
قالب بسته
ماژول بلوتوث از قالب APEX استفاده می‌کند. بسته com.google.android.bt
حاوی APK بلوتوث تعریف‌شده در
packages/modules/Bluetooth/android/app، کتابخانه داخلی
libbluetooth_jni.so، میاناهای برنامه‌سازی کاربردی تحت
packages/modules/Bluetooth/framework/java/android/bluetooth، و واسط‌های
HIDL است.
مرز واحد
نمودار زیر مرز واحد بلوتوث را نشان می‌دهد:
شکل ۱. محدوده واحد بلوتوث.
وابستگی‌ها
واحد بلوتوث به موارد زیر وابسته است:
- استفاده‌های ورودی و خروجی از
@hideAPI - کتابخانه موردنیاز برای «فایل بلوتوث APK» (
libbluetooth.so). - پیاده‌سازی HAL از ارائه‌دهنده مجموعه تراشه بلوتوث
- چارچوب صوتی Android برای جاری‌سازی صوتی
- تلفن Android برای تماس‌های تلفنی
- اشتراک‌گذاری اینترنت Android برای «شبکه شخصی بلوتوث» (PAN)