دستگاه Android همیشه شامل یک نمایشگر اصلی (پیش‌فرض) است که با شناسه
DEFAULT_DISPLAY شناسایی می‌شود. این نمایشگر اصلی عمومی است و به کاربران اجازه می‌دهد کارهای دلخواه را
راه‌اندازی کنند.
علاوه‌بر نمایشگر اصلی، می‌توان چندین نمایشگر ثانویه داشت که هرکدام با شناسه نمایشگر دیگری به‌جز DEFAULT_DISPLAY شناسایی می‌شوند. پیکربندی نمایشگرهای ثانویه بسته به اینکه نمایشگرهای مجازی ایجادشده توسط برنامه‌های خاص باشند یا تنظیمات سیستم برای نمایشگرهای محلی یا بی‌سیم، بسیار متفاوت است. می‌توانید نمایشگر ثانویه را برای موارد زیر پیکربندی کنید:
- خصوصی باشد تا فقط برنامه‌ای که آن را ایجاد کرده است بتواند نمایشگر را ببیند و از آن استفاده کند.
- محتوای نمایشگر دیگری را آینه‌سازی کنید.
- به وظایف کاربر اجازه می‌دهد در آن اجرا شود، به‌شرطی که معتمد باشد.
- به سیستم اجازه دهید محتوایش را مستقیماً مدیریت کند، نه کاربر.
- پشتیبانی از Presentation API.
- به کاربران اجازه دهید بین آینه‌سازی و اجرای تکالیف در نمایشگر جابه‌جا شوند.
سازمان
محتوای «چندنمایی» (MD) به این صورت سازمان‌دهی می‌شود:
| حوزه موضوع | مقاله |
|---|---|
| درحال توسعه و آزمایش |
روال‌های توصیه‌شده محیط آزمایش و توسعه پرسشگان |
| مجموعه‌های مقاله‌های مرتبط |
پشتیبانی از نمایشگر پشتیبانی از تزئینات سیستم پشتیبانی از ویرایشگر روش ورودی |
| مقاله‌های تکی |
ازسرگیری چندگانه خط‌مشی راه‌اندازی فعالیت صفحه قفل مسیریابی ورودی صدای چندمنطقه‌ای |
اصطلاحات
در سراسر این صفحات، نمایشگرهای اصلی و ثانویه به این صورت تعریف می‌شوند: دنبال کنید:
- نمایشگر اصلی (پیش‌فرض) شناسه نمایشگر
DEFAULT_DISPLAYرا دارد. - نمایشگر ثانویه شناسه نمایشگر ندارد
DEFAULT_DISPLAY.