Identyfikatory urządzeń

Android 10 zmienia uprawnienia do identyfikatorów urządzeń, tak aby wszystkie identyfikatory urządzeń były teraz chronione przez uprawnienie READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE. Przed Androidem 10 trwałe identyfikatory urządzeń (IMEI/MEID, IMSI, SIM i numer seryjny kompilacji) były chronione przez uprawnienia w czasie działania (aplikacji) READ_PHONE_STATE. Uprawnienie READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE jest przyznawane tylko aplikacjom podpisanym kluczem platformy i aplikacjom systemowym z uprawnieniami.

Więcej informacji o nowych wymaganiach dotyczących uprawnień znajdziesz na stronach Javadoc dla plików TelephonyManager.java i Build.java.

Ta zmiana dotyczy tych interfejsów API:

• TelephonyManager#getDeviceId
• TelephonyManager#getImei
• TelephonyManager#getMeid
• TelephonyManager#getSimSerialNumber
• TelephonyManager#getSubscriberId
• Build#getSerial

Dostęp dla aplikacji operatora bez uprawnienia READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE

Wstępnie załadowane aplikacje operatora, które nie kwalifikują się do uzyskania uprawnienia READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE , mogą wdrożyć jedną z opcji podanych w tabeli poniżej.

Wszystkie aplikacje operatorów mogą uzyskać dostęp do identyfikatorów urządzeń, aktualizując plik CarrierConfig.xml za pomocą haszu certyfikatu podpisu aplikacji operatora. Gdy aplikacja operatora wywołuje metodę odczytu informacji o podwyższonych uprawnieniach, platforma szuka w pliku CarrierConfig.xml haszu certyfikatu podpisu aplikacji (podpisu SHA-1 lub SHA-256 certyfikatu). Jeśli znajdziemy dopasowanie, zwrócimy żądane informacje. Jeśli nie zostanie znalezione dopasowanie, zwracany jest wyjątek związany z bezpieczeństwem.

Aby wdrożyć to rozwiązanie, przewoźnicy MUSZĄ wykonać te czynności:

1. Zaktualizuj CarrierConfig.xml, podając hash certyfikatu podpisu aplikacji operatora, i prześlij poprawkę.
2. Poproś producentów OEM o zaktualizowanie kompilacji do wersji QPR-1 lub nowszej (zalecane) LUB o zastosowanie tych wymaganych poprawek platformy i poprawki zawierającej zaktualizowany plik CarrierConfig.xml z kroku 1 powyżej.

Implementacja

Zaktualizuj listę dozwolonych uprawnień, aby przyznać uprawnienie READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE aplikacjom z uprawnieniami, które wymagają dostępu do identyfikatorów urządzeń.

Więcej informacji o umieszczaniu na liście dozwolonych znajdziesz w artykule Umieszczanie na liście dozwolonych uprawnień uprzywilejowanych.

Aby wywołać interfejsy API, których dotyczy problem, aplikacja musi spełniać jedno z tych wymagań:

• Jeśli aplikacja jest preinstalowaną aplikacją z uprawnieniami, musi mieć zadeklarowane uprawnienie READ_PRIVILEGED_PHONE_STATE w pliku AndroidManifest.xml. Aplikacja musi też mieć przyznany dostęp do tego uprawnienia.
• Aplikacje dostarczane za pomocą Google Play wymagają uprawnień operatora. Więcej informacji o przyznawaniu uprawnień operatora znajdziesz na stronie Uprawnienia operatora UICC.
• Aplikacja właściciela urządzenia lub profilu, która ma przyznane uprawnienie READ_PHONE_STATE.

Aplikacja, która nie spełnia żadnego z tych wymagań, zachowuje się w ten sposób:

• Jeśli aplikacja jest kierowana na wersję Androida starszą niż Q i nie ma przyznanych uprawnień READ_PHONE_STATE, wywoływane jest zdarzenie SecurityException. Jest to obecne zachowanie w przypadku wersji Androida starszych niż Q, ponieważ te uprawnienia są wymagane do wywoływania tych interfejsów API.
• Jeśli aplikacja jest przeznaczona na urządzenia z Androidem starszym niż Q i ma przyznane uprawnienie READ_PHONE_STATE, otrzymuje wartość null w przypadku wszystkich interfejsów API TelephonyManager i Build.UNKNOWN w przypadku metody Build#getSerial.
• Jeśli aplikacja jest kierowana na Androida 10 lub nowszego i nie spełnia żadnego z nowych wymagań, otrzymuje wyjątek SecurityException.

Weryfikacja i testowanie

Pakiet testów zgodności (CTS) zawiera testy weryfikujące oczekiwane zachowanie dostępu do identyfikatora urządzenia w przypadku aplikacji z uprawnieniami operatora, właścicieli urządzeń i profili oraz aplikacji, które nie powinny mieć dostępu do identyfikatorów urządzeń.

Te testy CTS dotyczą tej funkcji.

cts-tradefed run cts -m CtsCarrierApiTestCases -t
    android.carrierapi.cts.CarrierApiTest

cts-tradefed run cts -m CtsTelephonyTestCases -t
    android.telephony.cts.TelephonyManagerTest

cts-tradefed run cts -m CtsTelephony3TestCases

cts-tradefed run cts -m CtsPermissionTestCases -t
    android.permission.cts.TelephonyManagerPermissionTest

cts-tradefed run cts -m CtsDevicePolicyManagerTestCases -t
    com.android.cts.devicepolicy.DeviceOwnerTest#testDeviceOwnerCanGetDeviceIdentifiers

cts-tradefed run cts -m CtsDevicePolicyManagerTestCases -t
    com.android.cts.devicepolicy.ManagedProfileTest#testProfileOwnerCanGetDeviceIdentifiers

cts-tradefed run cts -m CtsDevicePolicyManagerTestCases -t
    com.android.cts.devicepolicy.ManagedProfileTest#testProfileOwnerCannotGetDeviceIdentifiersWithoutPermission

cts-tradefed run cts -m CtsDevicePolicyManagerTestCases -t
    com.android.cts.devicepolicy.DeviceOwnerTest#testDeviceOwnerCannotGetDeviceIdentifiersWithoutPermission

Najczęstsze pytania

Ile aplikacji można dodać do listy dozwolonych w CarrierConfig.xml dla danego (MCC, MNC)?

Liczba skrótów certyfikatów w tablicy jest nieograniczona.

Które parametry CarrierConfig w CarrierConfig.xml muszę zastosować, aby aplikacja została dodana do listy dozwolonych?

Użyj tego elementu konfiguracji najwyższego poziomu w konkretnym pliku CarrierConfig.xml z konfigurowanych opcji AOSP:

<string-array name="carrier_certificate_string_array" num="2">
    <item value="BF02262E5EF59FDD53E57059082F1A7914F284B"/>
    <item value="9F3868A3E1DD19A5311D511A60CF94D975A344B"/>
</string-array>

Czy istnieje podstawowy szablon CarrierConfig, którego mogę użyć?

Skorzystaj z tego szablonu. Należy go dodać do odpowiedniego komponentu.

<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<carrier_config>
    <string-array name="carrier_certificate_string_array"
num="1">
        <item value="CERTIFICATE_HASH_HERE"/>
    </string-array>
</carrier_config>

Czy karta SIM operatora musi znajdować się w urządzeniu, aby można było uzyskać dostęp do identyfikatorów urządzenia?

Używana CarrierConfig.xml zależy od karty SIM, która jest obecnie włożona. Oznacza to, że jeśli aplikacja operatora X spróbuje uzyskać uprawnienia dostępu, gdy w urządzeniu jest włożona karta SIM operatora Y, urządzenie nie znajdzie dopasowania do skrótu i zwróci wyjątek bezpieczeństwa.

Na urządzeniach z wieloma kartami SIM operator 1 ma uprawnienia dostępu tylko do karty SIM 1 i na odwrót.

Jak operatorzy przekształcają certyfikat podpisywania aplikacji na hasz?

Aby przekształcić certyfikaty podpisywania w wartość skrótu przed dodaniem ich do CarrierConfig.xml, wykonaj te czynności:

1. Przekonwertuj podpis certyfikatu podpisywania na tablicę bajtów za pomocą funkcji toByteArray.
2. Użyj MessageDigest, aby przekonwertować tablicę bajtów na skrót typu byte[].

3. Przekonwertuj skrót z byte[] na ciąg szesnastkowy. Przykład znajdziesz w sekcji IccUtils.java.

   List<String> certHashes = new ArrayList<>();
   PackageInfo pInfo; // Carrier app PackageInfo
   MessageDigest md =
   MessageDigest.getInstance("SHA-256");
   for (Signature signature : pInfo.signatures) {
       certHashes.add(bytesToHexString(md.digest(signature.toByteArray()));
   }

4. Jeśli certHashes to tablica o rozmiarze 2 z wartością 12345 i 54321, dodaj do pliku konfiguracyjnego operatora te informacje:

   <string-array name="carrier_certificate_string_array" num="2">
       <item value="12345"/>
       <item value="54321"/>
   </string-array>