W Rust programowanie asynchroniczne opiera się na koncepcji przyszłości, która reprezentuje potencjalnie długotrwałe operacje, które mogą nie zostać ukończone od razu. Te obietnice potrzebują mechanizmu, który umożliwi ich wykonanie i zakończenie. Właśnie tutaj do akcji wkraczają wykonawcy asynchroniczni.
Za zarządzanie tymi przyszłymi wartościami i ich uruchamianie odpowiada wykonawca asynchroniczny. Zapewnia on środowisko, w którym można planować przyszłe wartości, sprawdzać postępy i ostatecznie doprowadzać je do końca. Można go traktować jako koordynatora, który obsługuje złożoność zadań asynchronicznych, dzięki czemu kod pozostaje responsywny i wydajny.
Rust oferuje różne wykonania asynchroniczne, z których każde ma swoje zalety i cechy.
Wykonawcy asynchroniczni
Wybór wykonawcy dla usługi Rust zależy w dużej mierze od charakteru jej obciążenia. Tokio to wydajne środowisko wykonawcze asynchroniczne, ale może nie być optymalnym rozwiązaniem we wszystkich scenariuszach.
W przypadku usług, które wykonują głównie operacje sekwencyjne, wprowadzenie asynchronicznego środowiska wykonawczego, takiego jak Tokio, może spowodować niepotrzebne obciążenie bez znaczącego zwiększenia wydajności. W takich przypadkach bardziej odpowiednim i lżejszym wyborem może być wykonawca jednowątkowy. To podejście upraszcza bazę kodu i zmniejsza zużycie zasobów.
Konfigurowanie wątków roboczych
W przypadku usług, które z natury mają operacje współbieżne lub asynchroniczne, kluczowe staje się wykorzystanie możliwości środowiska wykonawczego asynchronicznego, takiego jak Tokio. Aby zmaksymalizować wydajność w tych scenariuszach, skonfiguruj środowisko wykonawcze tak, aby używało liczby wątków instancji roboczych odpowiadającej liczbie rdzeni procesora dostępnych w systemie. Umożliwia to środowisku wykonawczemu efektywne rozdzielanie obciążenia i pełne wykorzystanie dostępnej mocy obliczeniowej.
Podczas konfigurowania wątków roboczych weź pod uwagę ogólne środowisko systemu. Jeśli na tej samej maszynie wirtualnej działa wiele usług, dostosuj liczbę wątków roboczych na usługę, aby zapobiec nadmiernemu wykorzystaniu procesora i zapewnić sprawiedliwy podział zasobów między wszystkie aktywne procesy.
Operacje blokowania
Konieczne jest zapewnienie, że wątki robocze w asynchronicznym środowisku wykonawczym nigdy nie są blokowane przez długotrwałe lub synchroniczne operacje. Zablokowanie wątku roboczego może poważnie utrudnić środowisku wykonawczemu przetwarzanie przychodzących zadań i utrzymanie responsywności.
Jeśli funkcja wykonywana w wątku roboczym musi wykonać operację blokującą, użyj funkcji tokio::spawn_blocking. Przenosi ona operację blokującą do oddzielnej puli wątków przeznaczonej specjalnie do takich zadań, zapobiegając zakłóceniom w asynchronicznych wątkach roboczych i zapewniając ogólną responsywność usługi.