Definicja zgodności z Androidem 2.2

Zadbaj o dobrą organizację dzięki kolekcji Zapisuj i kategoryzuj treści zgodnie ze swoimi preferencjami.

Copyright © 2010, Google Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.
kompatybilność@android.com

Spis treści

1. Wstęp
2. Zasoby
3. Oprogramowanie
4. Kompatybilność oprogramowania referencyjnego
5. Kompatybilność opakowania aplikacji
6. Kompatybilność multimediów
7. Kompatybilność narzędzi programistycznych
8. Kompatybilność sprzętu
9. Kompatybilność wydajności
10. Kompatybilność modelu bezpieczeństwa
11. Zestaw testów zgodności
12. Oprogramowanie do aktualizacji
13. Skontaktuj się z nami
Dodatek A — Procedura testowa Bluetooth

1. Wstęp

Ten dokument wymienia wymagania, które muszą być spełnione, aby telefony komórkowe były kompatybilne z systemem Android 2.2.

Użycie słów „musi”, „nie wolno”, „wymagane”, „należy”, „nie powinno”, „powinien”, „nie powinno”, „zalecane”, „może” i „opcjonalnie” jest zgodne ze standardem IETF zdefiniowane w RFC2119 [ Zasoby, 1 ].

Używany w tym dokumencie „realizator urządzenia” lub „realizator” to osoba lub organizacja opracowująca rozwiązanie sprzętowe/programowe z systemem Android 2.2. „Implementacja urządzenia” lub „implementacja” to tak opracowane rozwiązanie sprzętowo-programowe.

Aby uznać, że jest on zgodny z Androidem 2.2, implementacje urządzeń:

  • MUSI spełniać wymagania przedstawione w niniejszej definicji zgodności, w tym wszelkie dokumenty włączone przez odniesienie.
  • MUSISZ przejść najnowszą wersję pakietu Android Compatibility Test Suite (CTS) dostępną w momencie ukończenia oprogramowania implementacji urządzenia. (CTS jest dostępny jako część projektu Android Open Source Project [ Resources, 2 ].) CTS testuje wiele, ale nie wszystkie komponenty opisane w tym dokumencie.

Tam, gdzie ta definicja lub CTS są ciche, niejednoznaczne lub niekompletne, obowiązkiem realizatora urządzenia jest zapewnienie zgodności z istniejącymi implementacjami. Z tego powodu projekt Android Open Source Project [ Resources, 3 ] jest zarówno referencyjną, jak i preferowaną implementacją systemu Android. Zaleca się, aby realizatorzy urządzeń opierali swoje implementacje na „nadrzędnym” kodzie źródłowym dostępnym w ramach projektu Android Open Source Project. Chociaż niektóre komponenty można hipotetycznie zastąpić alternatywnymi implementacjami, ta praktyka jest zdecydowanie odradzana, ponieważ przejście testów CTS będzie znacznie trudniejsze. Odpowiedzialność za zapewnienie pełnej zgodności behawioralnej ze standardową implementacją Androida, w tym i poza pakietem testów zgodności, spoczywa na realizatorze. Na koniec zwróć uwagę, że niektóre zamiany i modyfikacje komponentów są wyraźnie zabronione przez ten dokument.

2. Zasoby

  1. Poziomy wymagań IETF RFC2119: http://www.ietf.org/rfc/rfc2119.txt
  2. Przegląd programu zgodności z Androidem: http://source.android.com/compatibility/index.html
  3. Projekt Android Open Source: http://source.android.com/
  4. Definicje i dokumentacja API: http://developer.android.com/reference/packages.html
  5. Informacje o uprawnieniach Androida: http://developer.android.com/reference/android/Manifest.permission.html
  6. Odniesienie do android.os.Build: http://developer.android.com/reference/android/os/Build.html
  7. Dozwolone ciągi wersji Androida 2.2: http://source.android.com/compatibility/2.2/versions.html
  8. klasa android.webkit.WebView: http://developer.android.com/reference/android/webkit/WebView.html
  9. HTML5: http://www.whatwg.org/specs/web-apps/current-work/multipage/
  10. Specyfikacja maszyny wirtualnej Dalvik: dostępna w kodzie źródłowym systemu Android na stronie dalvik/docs
  11. Widgety aplikacji: http://developer.android.com/guide/practices/ui_guidelines/widget_design.html
  12. Powiadomienia: http://developer.android.com/guide/topics/ui/notifiers/notifications.html
  13. Zasoby aplikacji: http://code.google.com/android/reference/available-resources.html
  14. Przewodnik po ikonach paska stanu: http://developer.android.com/guide/practices/ui_guideline /icon_design.html#statusbarstructure
  15. Menedżer wyszukiwania: http://developer.android.com/reference/android/app/SearchManager.html
  16. Grzanki: http://developer.android.com/reference/android/widget/Toast.html
  17. Tapety na żywo: http://developer.android.com/resources/articles/live-wallpapers.html
  18. Aplikacje na Androida: http://code.google.com/p/apps-for-android
  19. Dokumentacja narzędzia referencyjnego (dla adb, aapt, ddms): http://developer.android.com/guide/developing/tools/index.html
  20. Opis pliku APK na Androida: http://developer.android.com/guide/topics/fundamentals.html
  21. Pliki manifestu: http://developer.android.com/guide/topics/manifest/manifest-intro.html
  22. Narzędzie do testowania małp: http://developer.android.com/guide/developing/tools/monkey.html
  23. Lista funkcji sprzętowych Androida: http://developer.android.com/reference/android/content/pm/PackageManager.html
  24. Obsługa wielu ekranów: http://developer.android.com/guide/practices/screens_support.html
  25. android.content.res.Configuration: http://developer.android.com/reference/android/content/res/Configuration.html
  26. android.util.DisplayMetrics: http://developer.android.com/reference/android/util/DisplayMetrics.html
  27. android.hardware.Camera: http://developer.android.com/reference/android/hardware/Camera.html
  28. Przestrzeń współrzędnych czujnika: http://developer.android.com/reference/android/hardware/SensorEvent.html
  29. Informacje o zabezpieczeniach i uprawnieniach systemu Android: http://developer.android.com/guide/topics/security/security.html
  30. Interfejs API Bluetooth: http://developer.android.com/reference/android/bluetooth/package-summary.html

Wiele z tych zasobów pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z zestawu SDK systemu Android 2.2 i będzie funkcjonalnie identyczne z informacjami w dokumentacji tego zestawu SDK. W każdym przypadku, gdy niniejsza definicja zgodności lub zestaw testów zgodności nie zgadza się z dokumentacją SDK, dokumentacja SDK jest uznawana za autorytatywną. Wszelkie szczegóły techniczne podane w odnośnikach zawartych powyżej są uważane za część niniejszej definicji zgodności.

3. Oprogramowanie

Platforma Android zawiera zestaw zarządzanych interfejsów API, zestaw natywnych interfejsów API oraz korpus tak zwanych „miękkich” interfejsów API, takich jak system Intent i interfejsy API aplikacji internetowych. W tej sekcji szczegółowo opisano twarde i miękkie interfejsy API, które są integralną częścią zgodności, a także niektóre inne istotne zachowania techniczne i interfejs użytkownika. Implementacje urządzeń MUSZĄ spełniać wszystkie wymagania zawarte w tej sekcji.

3.1. Zgodność zarządzanego interfejsu API

Zarządzane środowisko wykonawcze (oparte na Dalvik) jest podstawowym narzędziem dla aplikacji na Androida. Interfejs programowania aplikacji systemu Android (API) to zestaw interfejsów platformy Android udostępnianych aplikacjom działającym w zarządzanym środowisku maszyny wirtualnej. Implementacje urządzeń MUSZĄ zapewniać kompletne implementacje, w tym wszystkie udokumentowane zachowania, dowolnego udokumentowanego interfejsu API udostępnionego przez SDK Android 2.2 [ Zasoby, 4 ].

Implementacje urządzeń NIE MOGĄ pomijać żadnych zarządzanych interfejsów API, zmieniać interfejsów API ani sygnatur, odbiegać od udokumentowanego zachowania ani uwzględniać braku operacji, z wyjątkiem przypadków wyraźnie dozwolonych w niniejszej definicji zgodności.

3.2. Kompatybilność z miękkim interfejsem API

Oprócz zarządzanych interfejsów API z sekcji 3.1 system Android zawiera również znaczący „miękki” interfejs API działający tylko w czasie wykonywania, w postaci takich elementów, jak intencje, uprawnienia i podobne aspekty aplikacji systemu Android, których nie można wymusić w czasie kompilacji aplikacji. W tej sekcji szczegółowo opisano „miękkie” interfejsy API i zachowania systemu wymagane do zapewnienia zgodności z systemem Android 2.2. Implementacje urządzeń MUSZĄ spełniać wszystkie wymagania przedstawione w tej sekcji.

3.2.1. Uprawnienia

Realizatorzy urządzeń MUSZĄ obsługiwać i egzekwować wszystkie stałe uprawnień zgodnie z dokumentacją na stronie Permission reference [ Resources, 5 ]. Pamiętaj, że w sekcji 10 wymieniono dodatkowe wymagania związane z modelem zabezpieczeń Androida.

3.2.2. Parametry kompilacji

Interfejsy API systemu Android zawierają szereg stałych w klasie android.os.Build [ Resources, 6 ], które są przeznaczone do opisywania bieżącego urządzenia. Aby zapewnić spójne, znaczące wartości we wszystkich implementacjach urządzeń, poniższa tabela zawiera dodatkowe ograniczenia dotyczące formatów tych wartości, z którymi implementacje urządzeń MUSZĄ być zgodne.

Parametr Uwagi
android.os.Build.VERSION.RELEASE Wersja aktualnie uruchomionego systemu Android w formacie czytelnym dla człowieka. To pole MUSI zawierać jedną z wartości łańcuchowych zdefiniowanych w [ Resources, 7 ].
Android.os.Build.VERSION.SDK Wersja aktualnie uruchomionego systemu Android, w formacie dostępnym dla kodu aplikacji firm trzecich. W przypadku Androida 2.2 to pole MUSI mieć wartość całkowitą 8.
android.os.Build.VERSION.INCREMENTAL Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, określająca konkretną kompilację aktualnie wykonywanego systemu Android, w formacie czytelnym dla człowieka. Ta wartość NIE MOŻE być ponownie używana w różnych kompilacjach udostępnianych użytkownikom końcowym. Typowym zastosowaniem tego pola jest wskazanie, który numer kompilacji lub identyfikator zmiany kontroli źródła został użyty do wygenerowania kompilacji. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.BOARD Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, identyfikująca konkretny sprzęt wewnętrzny używany przez urządzenie, w formacie czytelnym dla człowieka. Możliwym wykorzystaniem tego pola jest wskazanie konkretnej wersji płytki zasilającej urządzenie. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.BRAND Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, identyfikująca nazwę firmy, organizacji, osobę itp., która wyprodukowała urządzenie, w formacie czytelnym dla człowieka. Możliwym wykorzystaniem tego pola jest wskazanie producenta OEM i/lub przewoźnika, który sprzedał urządzenie. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.DEVICE Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, identyfikująca konkretną konfigurację lub wersję korpusu (czasami nazywaną „konstrukcją przemysłową”) urządzenia. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.FINGERPRINT Ciąg, który jednoznacznie identyfikuje tę kompilację. POWINNA być w miarę czytelna dla człowieka. MUSI być zgodny z tym szablonem:
$(BRAND)/$(PRODUCT)/$(DEVICE)/$(BOARD):$(VERSION.RELEASE)/$(ID)/$(VERSION.INCREMENTAL):$(TYPE)/$(TAGS)
Na przykład:
acme/mydevice/generic/generic:2.2/ERC77/3359:userdebug/test-keys
Odcisk palca NIE MOŻE zawierać białych znaków. Jeśli inne pola zawarte w powyższym szablonie zawierają znaki odstępu, MUSZĄ one zostać zastąpione w odcisku palca kompilacji innym znakiem, takim jak znak podkreślenia („_”).
android.os.Build.HOST Ciąg, który jednoznacznie identyfikuje hosta, na którym kompilacja została zbudowana, w formacie czytelnym dla człowieka. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.ID.kompilacji Identyfikator wybrany przez realizatora urządzenia w celu odniesienia się do konkretnego wydania, w formacie czytelnym dla człowieka. To pole może być takie samo jak android.os.Build.VERSION.INCREMENTAL, ale POWINNO być wartością wystarczająco znaczącą, aby użytkownicy końcowi mogli rozróżniać kompilacje oprogramowania. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.MODEL Wartość wybrana przez realizatora urządzenia zawierająca nazwę urządzenia znaną użytkownikowi końcowemu. Powinna to być ta sama nazwa, pod którą urządzenie jest wprowadzane na rynek i sprzedawane użytkownikom końcowym. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.PRODUKT Wartość wybrana przez realizatora urządzenia zawierająca nazwę rozwojową lub nazwę kodową urządzenia. MUSI być czytelny dla człowieka, ale niekoniecznie jest przeznaczony do wglądu dla użytkowników końcowych. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.TAGS Lista rozdzielonych przecinkami tagów wybranych przez realizatora urządzenia, które dodatkowo wyróżniają kompilację. Na przykład „niepodpisany,debuguj”. To pole NIE MOŻE mieć wartości null ani być pustym ciągiem (""), ale pojedynczy znacznik (taki jak "release") jest w porządku.
android.os.Build.TIME Wartość reprezentująca sygnaturę czasową wystąpienia kompilacji.
android.os.Build.TYPE Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, określająca konfigurację środowiska uruchomieniowego kompilacji. To pole POWINNO mieć jedną z wartości odpowiadających trzem typowym konfiguracjom środowiska uruchomieniowego Androida: „user”, „userdebug” lub „eng”.
android.os.Build.USER Nazwa lub identyfikator użytkownika (lub użytkownika automatycznego), który wygenerował kompilację. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").

3.2.3. Zgodność intencji

Android używa intencji, aby osiągnąć luźno powiązaną integrację między aplikacjami. W tej sekcji opisano wymagania dotyczące wzorców intencji, które MUSZĄ być przestrzegane przez implementacje urządzeń. Przez „honored” rozumie się, że realizator urządzenia MUSI dostarczyć działanie lub usługę Androida, które określa pasujący filtr intencji oraz powiąże i zaimplementuje poprawne zachowanie dla każdego określonego wzorca intencji.

3.2.3.1. Podstawowe założenia aplikacji

Projekt Android upstream definiuje szereg podstawowych aplikacji, takich jak dialer telefoniczny, kalendarz, książka kontaktów, odtwarzacz muzyki i tak dalej. Realizatorzy urządzeń MOGĄ zastąpić te aplikacje wersjami alternatywnymi.

Jednak wszelkie takie alternatywne wersje MUSZĄ uwzględniać te same wzorce intencji dostarczone przez projekt nadrzędny. Na przykład, jeśli urządzenie zawiera alternatywny odtwarzacz muzyki, musi nadal uwzględniać wzorzec zamiaru wydany przez aplikacje innych firm, aby wybrać utwór.

Następujące aplikacje są uważane za podstawowe aplikacje systemu Android:

  • Zegar biurkowy
  • Przeglądarka
  • Kalendarz
  • Kalkulator
  • Aparat fotograficzny
  • Łączność
  • E-mail
  • Galeria
  • Wyszukiwanie globalne
  • Wyrzutnia
  • LivePicker (czyli aplikacja do wybierania animowanych tapet; MOŻE być pominięta, jeśli urządzenie nie obsługuje animowanych tapet, zgodnie z sekcją 3.8.5.)
  • Wiadomości (znane również jako „Mms”)
  • Muzyka
  • Telefon
  • Ustawienia
  • Rejestrator dźwięku

Podstawowe aplikacje systemu Android obejmują różne składniki aktywności lub usług, które są uważane za „publiczne”. Oznacza to, że atrybut „android:exported” może być nieobecny lub może mieć wartość „true”.

W przypadku każdej czynności lub usługi zdefiniowanej w jednej z podstawowych aplikacji systemu Android, która nie jest oznaczona jako niepubliczna za pomocą atrybutu android:exported o wartości „false”, implementacje urządzeń MUSZĄ zawierać składnik tego samego typu implementujący ten sam filtr intencji wzorce jako podstawowa aplikacja systemu Android.

Innymi słowy, implementacja urządzenia MOŻE zastąpić podstawowe aplikacje systemu Android; jeśli jednak tak się stanie, implementacja urządzenia MUSI obsługiwać wszystkie wzorce intencji zdefiniowane przez każdą zastępowaną podstawową aplikację systemu Android.

3.2.3.2. Nadpisania intencji

Ponieważ Android jest platformą rozszerzalną, realizatorzy urządzeń MUSZĄ zezwolić na zastępowanie każdego wzorca intencji, o którym mowa w sekcji 3.2.3.1, przez aplikacje innych firm. Nadrzędny projekt open source Androida domyślnie zezwala na to; realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dołączać specjalnych uprawnień do korzystania przez aplikacje systemowe z tych wzorców intencji ani uniemożliwiać aplikacjom innych firm łączenia się z tymi wzorcami i przejmowania nad nimi kontroli. Zakaz ten w szczególności obejmuje, ale nie ogranicza się do wyłączenia interfejsu użytkownika „Wybieracz”, który umożliwia użytkownikowi wybór między wieloma aplikacjami, które obsługują ten sam wzorzec intencji.

3.2.3.3. Zamierzone przestrzenie nazw

Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dołączać żadnego komponentu Androida, który honoruje nowe wzorce zamiaru lub zamiaru rozgłaszania przy użyciu ACTION, CATEGORY lub innego ciągu klucza w przestrzeni nazw android.*. Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dołączać żadnych składników systemu Android, które uwzględniają nowe wzorce zamiaru lub zamiaru rozgłaszania przy użyciu ACTION, CATEGORY lub innego ciągu klucza w przestrzeni pakietu należącej do innej organizacji. Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ zmieniać ani rozszerzać żadnych wzorców intencji używanych przez podstawowe aplikacje wymienione w sekcji 3.2.3.1.

Zakaz ten jest analogiczny do zakazu określonego dla klas języka Java w rozdziale 3.6.

3.2.3.4. Intencje transmisji

Aplikacje innych firm polegają na platformie, aby rozgłaszać określone intencje w celu powiadamiania ich o zmianach w środowisku sprzętowym lub programowym. Urządzenia zgodne z systemem Android MUSZĄ rozgłaszać publiczne intencje transmisji w odpowiedzi na odpowiednie zdarzenia systemowe. Intencje emisji są opisane w dokumentacji SDK.

3.3. Kompatybilność z natywnym interfejsem API

Kod zarządzany działający w Dalvik może odwoływać się do kodu natywnego dostarczonego w pliku .apk aplikacji jako plik ELF .so skompilowany dla odpowiedniej architektury sprzętowej urządzenia. Implementacje urządzeń MUSZĄ obejmować obsługę kodu działającego w środowisku zarządzanym w celu wywołania kodu natywnego przy użyciu standardowej semantyki Java Native Interface (JNI). Następujące interfejsy API MUSZĄ być dostępne dla kodu natywnego:

  • libc (biblioteka C)
  • libm (biblioteka matematyczna)
  • Interfejs JNI
  • libz (kompresja Zlib)
  • liblog (rejestrowanie Androida)
  • Minimalne wsparcie dla C++
  • Obsługa OpenGL, jak opisano poniżej

Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać OpenGL ES 1.0. Urządzenia, które nie mają akceleracji sprzętowej, MUSZĄ implementować OpenGL ES 1.0 za pomocą renderera programowego. Implementacje urządzeń POWINNY implementować tyle OpenGL ES 1.1, ile obsługuje sprzęt. Implementacje urządzeń POWINNY zapewniać implementację OpenGL ES 2.0, jeśli sprzęt jest w stanie zapewnić rozsądną wydajność w tych interfejsach API.

Biblioteki te MUSZĄ być kompatybilne ze źródłami (tj. kompatybilne z nagłówkami) i kompatybilne z binarnymi (dla danej architektury procesora) z wersjami dostarczonymi w Bionic przez projekt Android Open Source. Ponieważ implementacje Bionic nie są w pełni kompatybilne z innymi implementacjami, takimi jak biblioteka GNU C, realizatorzy urządzeń POWINNI używać implementacji Androida. Jeśli realizatorzy urządzeń używają innej implementacji tych bibliotek, MUSZĄ zapewnić kompatybilność nagłówkową, binarną i behawioralną.

Implementacje urządzeń MUSZĄ dokładnie zgłaszać natywny interfejs binarny aplikacji (ABI) obsługiwany przez urządzenie za pośrednictwem interfejsu API android.os.Build.CPU_ABI . ABI MUSI być jednym z wpisów udokumentowanych w najnowszej wersji Android NDK, w pliku docs/CPU-ARCH-ABIS.txt . Należy pamiętać, że dodatkowe wersje Android NDK mogą wprowadzać obsługę dodatkowych ABI.

Zgodność kodu natywnego jest wyzwaniem. Z tego powodu należy powtórzyć, że implementatorzy urządzeń są BARDZO mocno zachęcani do korzystania z nadrzędnych implementacji bibliotek wymienionych powyżej w celu zapewnienia kompatybilności.

3.4. Kompatybilność sieciowa

Wielu programistów i aplikacji korzysta z zachowania klasy android.webkit.WebView [ Resources, 8 ] dla swoich interfejsów użytkownika, dlatego implementacja WebView musi być zgodna we wszystkich implementacjach systemu Android. Podobnie pełne środowisko internetowe ma kluczowe znaczenie dla środowiska użytkownika Androida. Implementacje urządzeń MUSZĄ zawierać wersję android.webkit.WebView zgodną z pierwotnym oprogramowaniem Androida i MUSZĄ zawierać nowoczesną przeglądarkę obsługującą HTML5, jak opisano poniżej.

3.4.1. Zgodność z WebView

Implementacja Android Open Source używa mechanizmu renderowania WebKit do implementacji android.webkit.WebView . Ponieważ opracowanie kompleksowego zestawu testów dla systemu renderowania stron internetowych nie jest wykonalne, realizatorzy urządzeń MUSZĄ używać konkretnej kompilacji WebKit w implementacji WebView. Konkretnie:

  • Implementacje android.webkit.WebView implementacji urządzeń MUSZĄ być oparte na kompilacji 533.1 WebKit z nadrzędnego drzewa Android Open Source dla Androida 2.2. Ta kompilacja zawiera określony zestaw funkcji i poprawek bezpieczeństwa dla WebView. Realizatorzy urządzeń MOGĄ zawierać dostosowania do implementacji WebKit; jednak żadne takie dostosowania NIE MOGĄ zmieniać zachowania WebView, w tym renderowania.
  • Ciąg agenta użytkownika zgłaszany przez WebView MUSI mieć następujący format:
    Mozilla/5.0 (Linux; U; Android $(VERSION); $(LOCALE); $(MODEL) Build/$(BUILD)) AppleWebKit/533.1 (KHTML, like Gecko) Version/4.0 Mobile Safari/533.1
    • Wartość ciągu $(VERSION) MUSI być taka sama jak wartość dla android.os.Build.VERSION.RELEASE
    • Wartość ciągu $(LOCALE) POWINNA być zgodna z konwencjami ISO dotyczącymi kodu kraju i języka oraz POWINNA odnosić się do aktualnie skonfigurowanych ustawień regionalnych urządzenia
    • Wartość ciągu $(MODEL) MUSI być taka sama jak wartość android.os.Build.MODEL
    • Wartość ciągu $(BUILD) MUSI być taka sama jak wartość dla android.os.Build.ID

Konfiguracja WebView MUSI obejmować obsługę bazy danych HTML5, pamięci podręcznej aplikacji i geolokalizacji API [ Zasoby, 9 ]. WebView MUSI zawierać obsługę tagu HTML5 <video> . Interfejsy API HTML5, podobnie jak wszystkie interfejsy API JavaScript, MUSZĄ być domyślnie wyłączone w WebView, chyba że programista wyraźnie włączy je za pomocą zwykłych interfejsów API Androida.

3.4.2. Kompatybilność z przeglądarką

Implementacje urządzeń MUSZĄ zawierać samodzielną aplikację przeglądarki do przeglądania sieci przez użytkowników. Samodzielna przeglądarka MOŻE być oparta na technologii przeglądarki innej niż WebKit. Jednak nawet jeśli dostarczona jest alternatywna aplikacja przeglądarki, komponent android.webkit.WebView dostarczany aplikacjom innych firm MUSI być oparty na WebKit, jak opisano w Sekcji 3.4.1.

Implementacje MOGĄ dostarczyć niestandardowy ciąg agenta użytkownika w samodzielnej aplikacji przeglądarki.

Samodzielna aplikacja przeglądarki (niezależnie od tego, czy jest oparta na pierwotnej aplikacji WebKit Browser, czy na zamienniku innej firmy) POWINNA zawierać obsługę jak największej ilości HTML5 [ Resources, 9 ], jak to tylko możliwe. Minimalnie, implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać geolokalizację HTML5, pamięć podręczną aplikacji i interfejsy API baz danych oraz tag <video> w samodzielnej aplikacji Browser.

3.5. Zgodność behawioralna interfejsu API

Zachowania każdego z typów API (zarządzanego, miękkiego, natywnego i internetowego) muszą być zgodne z preferowaną implementacją nadrzędnego projektu open source Androida [ Resources, 3 ]. Niektóre konkretne obszary kompatybilności to:

  • Urządzenia NIE MOGĄ zmieniać zachowania ani znaczenia standardowej Intencji
  • Urządzenia NIE MOGĄ zmieniać cyklu życia ani semantyki cyklu życia określonego typu składnika systemu (takiego jak Usługa, Aktywność, ContentProvider itp.)
  • Urządzenia NIE MOGĄ zmieniać semantyki określonego uprawnienia

Powyższa lista nie jest wyczerpująca, a obowiązek zapewnienia zgodności behawioralnej spoczywa na wykonawcach urządzeń. Z tego powodu realizatorzy urządzeń POWINNI używać kodu źródłowego dostępnego za pośrednictwem projektu Android Open Source tam, gdzie to możliwe, zamiast ponownie wdrażać znaczące części systemu.

Zestaw testów zgodności (CTS) testuje znaczne części platformy pod kątem zgodności behawioralnej, ale nie wszystkie. Odpowiedzialność za zapewnienie zgodności behawioralnej z projektem Android Open Source Project spoczywa na realizatorze.

3.6. Przestrzenie nazw API

Android jest zgodny z konwencjami przestrzeni nazw pakietów i klas zdefiniowanymi przez język programowania Java. Aby zapewnić kompatybilność z aplikacjami innych firm, realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dokonywać żadnych zabronionych modyfikacji (patrz poniżej) w tych przestrzeniach nazw pakietów:

  • Jawa.*
  • javax.*
  • słońce.*
  • android.*
  • com.android.*

Zabronione modyfikacje obejmują:

  • Implementacje urządzeń NIE MOGĄ modyfikować publicznie dostępnych interfejsów API na platformie Android poprzez zmianę jakichkolwiek sygnatur metod lub klas ani przez usunięcie klas lub pól klas.
  • Realizatorzy urządzeń MOGĄ modyfikować podstawową implementację interfejsów API, ale takie modyfikacje NIE MOGĄ mieć wpływu na określone zachowanie i sygnaturę języka Java jakichkolwiek publicznie dostępnych interfejsów API.
  • Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dodawać żadnych publicznie dostępnych elementów (takich jak klasy lub interfejsy, pola lub metody do istniejących klas lub interfejsów) do powyższych interfejsów API.

„Udostępniony publicznie element” to dowolna konstrukcja, która nie jest ozdobiona znacznikiem „@hide” w nadrzędnym kodzie źródłowym systemu Android. Innymi słowy, realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ ujawniać nowych interfejsów API ani zmieniać istniejących interfejsów API w wymienionych powyżej przestrzeniach nazw. Realizatorzy urządzeń MOGĄ wprowadzać modyfikacje tylko do użytku wewnętrznego, ale te modyfikacje NIE MOGĄ być reklamowane ani w inny sposób udostępniane programistom.

Realizatorzy urządzeń MOGĄ dodawać niestandardowe interfejsy API, ale żadne takie interfejsy API NIE MOGĄ znajdować się w przestrzeni nazw należącej do innej organizacji lub odwołującej się do innej organizacji. Na przykład, realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dodawać interfejsów API do przestrzeni nazw com.google.* lub podobnej; tylko Google może to zrobić. Podobnie, Google NIE MOŻE dodawać interfejsów API do przestrzeni nazw innych firm.

Jeśli realizator urządzenia zaproponuje ulepszenie jednej z powyższych przestrzeni nazw pakietów (na przykład przez dodanie użytecznej nowej funkcji do istniejącego interfejsu API lub dodanie nowego interfejsu API), implementator POWINIEN odwiedzić source.android.com i rozpocząć proces wprowadzania zmian i kod, zgodnie z informacjami na tej stronie.

Należy zauważyć, że powyższe ograniczenia odpowiadają standardowym konwencjom nazewnictwa interfejsów API w języku programowania Java; ta sekcja ma po prostu na celu wzmocnienie tych konwencji i uczynienie ich wiążącymi poprzez włączenie do tej definicji kompatybilności.

3.7. Kompatybilność z maszyną wirtualną

Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać pełną specyfikację kodu bajtowego Dalvik Executable (DEX) i semantykę Dalvik Virtual Machine [ Resources, 10 ].

Implementacje urządzeń z ekranami sklasyfikowanymi jako o średniej lub niskiej gęstości MUSZĄ skonfigurować Dalvik tak, aby przydzielał co najmniej 16 MB pamięci dla każdej aplikacji. Implementacje urządzeń z ekranami sklasyfikowanymi jako o wysokiej gęstości MUSZĄ skonfigurować Dalvik tak, aby przydzielał co najmniej 24 MB pamięci dla każdej aplikacji. Należy zauważyć, że implementacje urządzeń MOGĄ przydzielić więcej pamięci niż te liczby.

3.8. Kompatybilność interfejsu użytkownika

Platforma Android zawiera kilka interfejsów API dla programistów, które umożliwiają programistom podłączenie się do interfejsu użytkownika systemu. Implementacje urządzeń MUSZĄ włączać te standardowe interfejsy API do niestandardowych interfejsów użytkownika, które opracowują, jak wyjaśniono poniżej.

3.8.1. Widżety

Android definiuje typ składnika oraz odpowiadający mu interfejs API i cykl życia, który umożliwia aplikacjom udostępnianie „AppWidget” użytkownikowi końcowemu [ Resources, 11 ]. Wersja referencyjna Android Open Source zawiera aplikację Launcher, która zawiera elementy interfejsu użytkownika umożliwiające użytkownikowi dodawanie, przeglądanie i usuwanie AppWidgets z ekranu głównego.

Realizatorzy urządzeń MOGĄ zastąpić alternatywę dla referencyjnego Launchera (tj. ekranu głównego). Alternatywne programy uruchamiające POWINNY zawierać wbudowaną obsługę AppWidgets i udostępniać elementy interfejsu użytkownika w celu dodawania, konfigurowania, wyświetlania i usuwania AppWidgets bezpośrednio w programie uruchamiającym. Alternatywne programy uruchamiające MOGĄ pomijać te elementy interfejsu użytkownika; jednak, jeśli zostaną pominięte, implementator urządzenia MUSI zapewnić oddzielną aplikację dostępną z Launchera, która umożliwia użytkownikom dodawanie, konfigurowanie, przeglądanie i usuwanie AppWidgets.

3.8.2. Powiadomienia

Android zawiera interfejsy API, które umożliwiają programistom powiadamianie użytkowników o ważnych zdarzeniach [ Resources, 12 ]. Realizatorzy urządzeń MUSZĄ zapewnić obsługę każdej tak zdefiniowanej klasy powiadomień; w szczególności: dźwięki, wibracje, światło i pasek stanu.

Dodatkowo implementacja MUSI poprawnie renderować wszystkie zasoby (ikony, pliki dźwiękowe itp.) przewidziane w interfejsach API [ Resources, 13 ] lub w przewodniku stylu ikon paska stanu [ Resources, 14 ]. Realizatorzy urządzeń MOGĄ zapewnić alternatywne środowisko użytkownika dla powiadomień niż zapewniane przez referencyjną implementację Android Open Source; jednak takie alternatywne systemy powiadamiania MUSZĄ obsługiwać istniejące zasoby powiadamiania, jak powyżej.

Android zawiera interfejsy API [ Resources, 15 ], które umożliwiają programistom włączanie wyszukiwania do swoich aplikacji i udostępnianie danych aplikacji w globalnym wyszukiwaniu systemu. Ogólnie rzecz biorąc, ta funkcja składa się z jednego, ogólnosystemowego interfejsu użytkownika, który umożliwia użytkownikom wprowadzanie zapytań, wyświetlanie sugestii podczas pisania przez użytkowników i wyświetlanie wyników. Interfejsy API systemu Android umożliwiają programistom ponowne wykorzystanie tego interfejsu w celu zapewnienia wyszukiwania we własnych aplikacjach oraz umożliwiają programistom dostarczanie wyników do wspólnego interfejsu użytkownika wyszukiwania globalnego.

Implementacje urządzeń MUSZĄ obejmować pojedynczy, współużytkowany, ogólnosystemowy interfejs wyszukiwania, który może wyświetlać sugestie w czasie rzeczywistym w odpowiedzi na dane wejściowe użytkownika. Implementacje urządzeń MUSZĄ zaimplementować interfejsy API, które umożliwiają programistom ponowne wykorzystanie tego interfejsu użytkownika w celu zapewnienia wyszukiwania we własnych aplikacjach. Implementacje urządzeń MUSZĄ zawierać interfejsy API, które umożliwiają aplikacjom innych firm dodawanie sugestii do pola wyszukiwania, gdy jest ono uruchomione w trybie wyszukiwania globalnego. Jeśli nie są zainstalowane żadne aplikacje innych firm, które korzystają z tej funkcji, domyślnym zachowaniem POWINNO być wyświetlanie wyników i sugestii wyszukiwarek internetowych.

Implementacje urządzeń MOGĄ dostarczać alternatywne interfejsy użytkownika wyszukiwania, ale POWINNY zawierać dedykowany przycisk wyszukiwania twardego lub miękkiego, którego można użyć w dowolnym momencie w dowolnej aplikacji do wywołania struktury wyszukiwania, z zachowaniem opisanym w dokumentacji interfejsu API.

3.8.4. Tosty

Aplikacje mogą używać API „Toast” (zdefiniowanego w [ Resources, 16 ]) do wyświetlania użytkownikowi końcowemu krótkich niemodalnych ciągów, które znikają po krótkim czasie. Implementacje urządzeń MUSZĄ wyświetlać Toasty z aplikacji użytkownikom końcowym w jakiś wyraźny sposób.

3.8.5. Animowane tapety

Android definiuje typ komponentu i odpowiadający mu interfejs API oraz cykl życia, który pozwala aplikacjom na udostępnienie użytkownikowi końcowemu jednej lub więcej „Live Wallpapers” [ Resources, 17 ]. Tapety na żywo to animacje, wzory lub podobne obrazy o ograniczonych możliwościach wprowadzania, które są wyświetlane jako tapeta za innymi aplikacjami.

Sprzęt jest uważany za zdolny do niezawodnego uruchamiania żywych tapet, jeśli może uruchamiać wszystkie żywe tapety, bez ograniczeń funkcjonalności, z rozsądną liczbą klatek na sekundę bez negatywnego wpływu na inne aplikacje. Jeśli ograniczenia sprzętowe powodują awarię, nieprawidłowe działanie tapet i/lub aplikacji, zużywają nadmierną moc procesora lub baterii lub działają z niedopuszczalnie niską liczbą klatek na sekundę, uznaje się, że sprzęt nie jest w stanie uruchomić animowanej tapety. Na przykład niektóre animowane tapety mogą wykorzystywać kontekst Open GL 1.0 lub 2.0 do renderowania swojej zawartości. Animowana tapeta nie będzie działać niezawodnie na sprzęcie, który nie obsługuje wielu kontekstów OpenGL, ponieważ użycie animowanej tapety kontekstu OpenGL może powodować konflikty z innymi aplikacjami, które również używają kontekstu OpenGL.

Implementacje urządzeń, które mogą niezawodnie uruchamiać animowane tapety, jak opisano powyżej, POWINNY wdrażać animowane tapety. Implementacje urządzeń, które nie uruchamiają animowanych tapet w sposób niezawodny, jak opisano powyżej, NIE MOGĄ wdrażać animowanych tapet.

4. Kompatybilność oprogramowania referencyjnego

Device implementers MUST test implementation compatibility using the following open-source applications:

  • Calculator (included in SDK)
  • Lunar Lander (included in SDK)
  • The "Apps for Android" applications [ Resources, 18 ].
  • Replica Island (available in Android Market; only required for device implementations that support with OpenGL ES 2.0)

Each app above MUST launch and behave correctly on the implementation, for the implementation to be considered compatible.

Additionally, device implementations MUST test each menu item (including all sub-menus) of each of these smoke-test applications:

  • ApiDemos (included in SDK)
  • ManualSmokeTests (included in CTS)

Each test case in the applications above MUST run correctly on the device implementation.

5. Application Packaging Compatibility

Device implementations MUST install and run Android ".apk" files as generated by the "aapt" tool included in the official Android SDK [ Resources, 19 ].

Devices implementations MUST NOT extend either the .apk [ Resources, 20 ], Android Manifest [ Resources, 21 ], or Dalvik bytecode [ Resources, 10 ] formats in such a way that would prevent those files from installing and running correctly on other compatible devices. Device implementers SHOULD use the reference upstream implementation of Dalvik, and the reference implementation's package management system.

6. Multimedia Compatibility

Device implementations MUST fully implement all multimedia APIs. Device implementations MUST include support for all multimedia codecs described below, and SHOULD meet the sound processing guidelines described below.

6.1. Media Codecs

Device implementations MUST support the following multimedia codecs. All of these codecs are provided as software implementations in the preferred Android implementation from the Android Open Source Project.

Please note that neither Google nor the Open Handset Alliance make any representation that these codecs are unencumbered by third-party patents. Those intending to use this source code in hardware or software products are advised that implementations of this code, including in open source software or shareware, may require patent licenses from the relevant patent holders.

Audio
Name Encoder Decoder Details File/Container Format
AAC LC/LTP X Mono/Stereo content in any combination of standard bit rates up to 160 kbps and sampling rates between 8 to 48kHz 3GPP (.3gp) and MPEG-4 (.mp4, .m4a). No support for raw AAC (.aac)
HE-AACv1 (AAC+) X
HE-AACv2 (enhanced AAC+) X
AMR-NB X X 4.75 to 12.2 kbps sampled @ 8kHz 3GPP (.3gp)
AMR-WB X 9 rates from 6.60 kbit/s to 23.85 kbit/s sampled @ 16kHz 3GPP (.3gp)
MP3 X Mono/Stereo 8-320Kbps constant (CBR) or variable bit-rate (VBR) MP3 (.mp3)
MIDI X MIDI Type 0 and 1. DLS Version 1 and 2. XMF and Mobile XMF. Support for ringtone formats RTTTL/RTX, OTA, and iMelody Type 0 and 1 (.mid, .xmf, .mxmf). Also RTTTL/RTX (.rtttl, .rtx), OTA (.ota), and iMelody (.imy)
Ogg Vorbis X Ogg (.ogg)
PCM X 8- and 16-bit linear PCM (rates up to limit of hardware) WAVE (.wav)
Image
JPEG X X base+progressive
GIF X
PNG X X
BMP X
Video
H.263 X X 3GPP (.3gp) files
H.264 X 3GPP (.3gp) and MPEG-4 (.mp4) files
MPEG4 Simple Profile X 3GPP (.3gp) file

Note that the table above does not list specific bitrate requirements for most video codecs. The reason for this is that in practice, current device hardware does not necessarily support bitrates that map exactly to the required bitrates specified by the relevant standards. Instead, device implementations SHOULD support the highest bitrate practical on the hardware, up to the limits defined by the specifications.

6.2. Audio Recording

When an application has used the android.media.AudioRecord API to start recording an audio stream, device implementations SHOULD sample and record audio with each of these behaviors:

  • Noise reduction processing, if present, SHOULD be disabled.
  • Automatic gain control, if present, SHOULD be disabled.
  • The device SHOULD exhibit approximately flat amplitude versus frequency characteristics; specifically, ±3 dB, from 100 Hz to 4000 Hz
  • Audio input sensitivity SHOULD be set such that a 90 dB sound power level (SPL) source at 1000 Hz yields RMS of 5000 for 16-bit samples.
  • PCM amplitude levels SHOULD linearly track input SPL changes over at least a 30 dB range from -18 dB to +12 dB re 90 dB SPL at the microphone.
  • Total harmonic distortion SHOULD be less than 1% from 100 Hz to 4000 Hz at 90 dB SPL input level.

Note: while the requirements outlined above are stated as "SHOULD" for Android 2.2, the Compatibility Definition for a future version is planned to change these to "MUST". That is, these requirements are optional in Android 2.2 but will be required by a future version. Existing and new devices that run Android 2.2 Android are very strongly encouraged to meet these requirements in Android 2.2 , or they will not be able to attain Android compatibility when upgraded to the future version.

6.3. Audio Latency

Audio latency is broadly defined as the interval between when an application requests an audio playback or record operation, and when the device implementation actually begins the operation. Many classes of applications rely on short latencies, to achieve real-time effects such sound effects or VOIP communication. Device implementations SHOULD meet all audio latency requirements outlined in this section.

For the purposes of this section:

  • "cold output latency" is defined to be the interval between when an application requests audio playback and when sound begins playing, when the audio system has been idle and powered down prior to the request
  • "warm output latency" is defined to be the interval between when an application requests audio playback and when sound begins playing, when the audio system has been recently used but is currently idle (that is, silent)
  • "continuous output latency" is defined to be the interval between when an application issues a sample to be played and when the speaker physically plays the corresponding sound, while the device is currently playing back audio
  • "cold input latency" is defined to be the interval between when an application requests audio recording and when the first sample is delivered to the application via its callback, when the audio system and microphone has been idle and powered down prior to the request
  • "continuous input latency" is defined to be when an ambient sound occurs and when the sample corresponding to that sound is delivered to a recording application via its callback, while the device is in recording mode

Using the above definitions, device implementations SHOULD exhibit each of these properties:

  • cold output latency of 100 milliseconds or less
  • warm output latency of 10 milliseconds or less
  • continuous output latency of 45 milliseconds or less
  • cold input latency of 100 milliseconds or less
  • continuous input latency of 50 milliseconds or less

Note: while the requirements outlined above are stated as "SHOULD" for Android 2.2, the Compatibility Definition for a future version is planned to change these to "MUST". That is, these requirements are optional in Android 2.2 but will be required by a future version. Existing and new devices that run Android 2.2 Android are very strongly encouraged to meet these requirements in Android 2.2 , or they will not be able to attain Android compatibility when upgraded to the future version.

7. Developer Tool Compatibility

Device implementations MUST support the Android Developer Tools provided in the Android SDK. Specifically, Android-compatible devices MUST be compatible with:

  • Android Debug Bridge (known as adb) [ Resources, 19 ]
    Device implementations MUST support all adb functions as documented in the Android SDK. The device-side adb daemon SHOULD be inactive by default, but there MUST be a user-accessible mechanism to turn on the Android Debug Bridge.
  • Dalvik Debug Monitor Service (known as ddms) [ Resources, 19 ]
    Device implementations MUST support all ddms features as documented in the Android SDK. As ddms uses adb , support for ddms SHOULD be inactive by default, but MUST be supported whenever the user has activated the Android Debug Bridge, as above.
  • Monkey [ Resources, 22 ]
    Device implementations MUST include the Monkey framework, and make it available for applications to use.

8. Hardware Compatibility

Android is intended to support device implementers creating innovative form factors and configurations. At the same time Android developers expect certain hardware, sensors and APIs across all Android device. This section lists the hardware features that all Android 2.2 compatible devices must support.

If a device includes a particular hardware component that has a corresponding API for third-party developers, the device implementation MUST implement that API as defined in the Android SDK documentation. If an API in the SDK interacts with a hardware component that is stated to be optional and the device implementation does not possess that component:

  • class definitions for the component's APIs MUST be present
  • the API's behaviors MUST be implemented as no-ops in some reasonable fashion
  • API methods MUST return null values where permitted by the SDK documentation
  • API methods MUST return no-op implementations of classes where null values are not permitted by the SDK documentation

A typical example of a scenario where these requirements apply is the telephony API: even on non-phone devices, these APIs must be implemented as reasonable no-ops.

Device implementations MUST accurately report accurate hardware configuration information via the getSystemAvailableFeatures() and hasSystemFeature(String) methods on the android.content.pm.PackageManager class. [ Resources, 23 ]

8.1. Wyświetlacz

Android 2.2 includes facilities that perform certain automatic scaling and transformation operations under some circumstances, to ensure that third-party applications run reasonably well on a variety of hardware configurations [ Resources, 24 ]. Devices MUST properly implement these behaviors, as detailed in this section.

For Android 2.2, these are the most common display configurations:

Screen Type Width (Pixels) Height (Pixels) Diagonal Length Range (inches) Screen Size Group Screen Density Group
QVGA 240 320 2.6 - 3.0 Small Low
WQVGA 240 400 3.2 - 3.5 Normal Low
FWQVGA 240 432 3.5 - 3.8 Normal Low
HVGA 320 480 3.0 - 3.5 Normal Medium
WVGA 480 800 3.3 - 4.0 Normal Wysoki
FWVGA 480 854 3.5 - 4.0 Normal Wysoki
WVGA 480 800 4.8 - 5.5 Large Medium
FWVGA 480 854 5.0 - 5.8 Large Medium

Device implementations corresponding to one of the standard configurations above MUST be configured to report the indicated screen size to applications via the android.content.res.Configuration [ Resources, 24 ] class.

Some .apk packages have manifests that do not identify them as supporting a specific density range. When running such applications, the following constraints apply:

  • Device implementations MUST interpret resources in a .apk that lack a density qualifier as defaulting to "medium" (known as "mdpi" in the SDK documentation.)
  • When operating on a "low" density screen, device implementations MUST scale down medium/mdpi assets by a factor of 0.75.
  • When operating on a "high" density screen, device implementations MUST scale up medium/mdpi assets by a factor of 1.5.
  • Device implementations MUST NOT scale assets within a density range, and MUST scale assets by exactly these factors between density ranges.

8.1.2. Non-Standard Display Configurations

Display configurations that do not match one of the standard configurations listed in Section 8.1.1 require additional consideration and work to be compatible. Device implementers MUST contact Android Compatibility Team as described in Section 13 to obtain classifications for screen-size bucket, density, and scaling factor. When provided with this information, device implementations MUST implement them as specified.

Note that some display configurations (such as very large or very small screens, and some aspect ratios) are fundamentally incompatible with Android 2.2; therefore device implementers are encouraged to contact Android Compatibility Team as early as possible in the development process.

8.1.3. Display Metrics

Device implementations MUST report correct valuesfor all display metrics defined in android.util.DisplayMetrics [ Resources, 26 ].

8.1.4. Declared Screen Support

Applications may indicate which screen sizes they support via the <supports-screens> attribute in the AndroidManifest.xml file. Device implementations MUST correctly honor applications' stated support for small, medium, and large screens, as described in the Android SDK documentation.

8.2. Keyboard

Device implementations:

  • MUST include support for the Input Management Framework (which allows third party developers to create Input Management Engines -- ie soft keyboard) as detailed at developer.android.com
  • MUST provide at least one soft keyboard implementation (regardless of whether a hard keyboard is present)
  • MAY include additional soft keyboard implementations
  • MAY include a hardware keyboard
  • MUST NOT include a hardware keyboard that does not match one of the formats specified in android.content.res.Configuration.keyboard [ Resources, 25 ] (that is, QWERTY, or 12-key)

8.3. Non-touch Navigation

Device implementations:

  • MAY omit a non-touch navigation options (that is, may omit a trackball, d-pad, or wheel)
  • MUST report the correct value for android.content.res.Configuration.navigation [ Resources, 25 ]

8.4. Screen Orientation

Compatible devices MUST support dynamic orientation by applications to either portrait or landscape screen orientation. That is, the device must respect the application's request for a specific screen orientation. Device implementations MAY select either portrait or landscape orientation as the default.

Devices MUST report the correct value for the device's current orientation, whenever queried via the android.content.res.Configuration.orientation, android.view.Display.getOrientation(), or other APIs.

8.5. Touchscreen input

Device implementations:

  • MUST have a touchscreen
  • MAY have either capacative or resistive touchscreen
  • MUST report the value of android.content.res.Configuration [ Resources, 25 ] reflecting corresponding to the type of the specific touchscreen on the device
  • SHOULD support fully independently tracked pointers, if the touchscreen supports multiple pointers

8.6. USB

Device implementations:

  • MUST implement a USB client, connectable to a USB host with a standard USB-A port
  • MUST implement the Android Debug Bridge over USB (as described in Section 7)
  • MUST implement the USB mass storage specification, to allow a host connected to the device to access the contents of the /sdcard volume
  • SHOULD use the micro USB form factor on the device side
  • MAY include a non-standard port on the device side, but if so MUST ship with a cable capable of connecting the custom pinout to standard USB-A port
  • SHOULD implement support for the USB Mass Storage specification (so that either removable or fixed storage on the device can be accessed from a host PC)

8.7. Navigation keys

The Home, Menu and Back functions are essential to the Android navigation paradigm. Device implementations MUST make these functions available to the user at all times, regardless of application state. These functions SHOULD be implemented via dedicated buttons. They MAY be implemented using software, gestures, touch panel, etc., but if so they MUST be always accessible and not obscure or interfere with the available application display area.

Device implementers SHOULD also provide a dedicated search key. Device implementers MAY also provide send and end keys for phone calls.

8.8. Wireless Data Networking

Device implementations MUST include support for wireless high-speed data networking. Specifically, device implementations MUST include support for at least one wireless data standard capable of 200Kbit/sec or greater. Examples of technologies that satisfy this requirement include EDGE, HSPA, EV-DO, 802.11g, etc.

If a device implementation includes a particular modality for which the Android SDK includes an API (that is, WiFi, GSM, or CDMA), the implementation MUST support the API.

Devices MAY implement more than one form of wireless data connectivity. Devices MAY implement wired data connectivity (such as Ethernet), but MUST nonetheless include at least one form of wireless connectivity, as above.

8.9. Camera

Device implementations MUST include a rear-facing camera. The included rear-facing camera:

  • MUST have a resolution of at least 2 megapixels
  • SHOULD have either hardware auto-focus, or software auto-focus implemented in the camera driver (transparent to application software)
  • MAY have fixed-focus or EDOF (extended depth of field) hardware
  • MAY include a flash. If the Camera includes a flash, the flash lamp MUST NOT be lit while an android.hardware.Camera.PreviewCallback instance has been registered on a Camera preview surface, unless the application has explicitly enabled the flash by enabling the FLASH_MODE_AUTO or FLASH_MODE_ON attributes of a Camera.Parameters object. Note that this constraint does not apply to the device's built-in system camera application, but only to third-party applications using Camera.PreviewCallback .

Device implementations MUST implement the following behaviors for the camera-related APIs:

  1. If an application has never called android.hardware.Camera.Parameters.setPreviewFormat(int), then the device MUST use android.hardware.PixelFormat.YCbCr_420_SP for preview data provided to application callbacks.
  2. If an application registers an android.hardware.Camera.PreviewCallback instance and the system calls the onPreviewFrame() method when the preview format is YCbCr_420_SP, the data in the byte[] passed into onPreviewFrame() must further be in the NV21 encoding format. (This is the format used natively by the 7k hardware family.) That is, NV21 MUST be the default.

Device implementations MUST implement the full Camera API included in the Android 2.2 SDK documentation [ Resources, 27 ]), regardless of whether the device includes hardware autofocus or other capabilities. For instance, cameras that lack autofocus MUST still call any registered android.hardware.Camera.AutoFocusCallback instances (even though this has no relevance to a non-autofocus camera.)

Device implementations MUST recognize and honor each parameter name defined as a constant on the android.hardware.Camera.Parameters class, if the underlying hardware supports the feature. If the device hardware does not support a feature, the API must behave as documented. Conversely, Device implementations MUST NOT honor or recognize string constants passed to the android.hardware.Camera.setParameters() method other than those documented as constants on the android.hardware.Camera.Parameters . That is, device implementations MUST support all standard Camera parameters if the hardware allows, and MUST NOT support custom Camera parameter types.

Device implementations MAY include a front-facing camera. However, if a device implementation includes a front-facing camera, the camera API as implemented on the device MUST NOT use the front-facing camera by default. That is, the camera API in Android 2.2 is for rear-facing cameras only, and device implementations MUST NOT reuse or overload the API to act on a front-facing camera, if one is present. Note that any custom APIs added by device implementers to support front-facing cameras MUST abide by sections 3.5 and 3.6; for instance, if a custom android.hardware.Camera or Camera.Parameters subclass is provided to support front-facing cameras, it MUST NOT be located in an existing namespace, as described by sections 3.5 and 3.6. Note that the inclusion of a front-facing camera does not meet the requirement that devices include a rear-facing camera.

8.10. Accelerometer

Device implementations MUST include a 3-axis accelerometer and MUST be able to deliver events at 50 Hz or greater. The coordinate system used by the accelerometer MUST comply with the Android sensor coordinate system as detailed in the Android APIs (see [ Resources, 28 ]).

8.11. Compass

Device implementations MUST include a 3-axis compass and MUST be able to deliver events 10 Hz or greater. The coordinate system used by the compass MUST comply with the Android sensor coordinate system as defined in the Android API (see [ Resources, 28 ]).

8.12. GPS

Device implementations MUST include a GPS receiver, and SHOULD include some form of "assisted GPS" technique to minimize GPS lock-on time.

8.13. Telephony

Android 2.2 MAY be used on devices that do not include telephony hardware. That is, Android 2.2 is compatible with devices that are not phones. However, if a device implementation does include GSM or CDMA telephony, it MUST implement the full support for the API for that technology. Device implementations that do not include telephony hardware MUST implement the full APIs as no-ops.

See also Section 8.8, Wireless Data Networking.

8.14. Memory and Storage

Device implementations MUST have at least 92MB of memory available to the kernel and userspace. The 92MB MUST be in addition to any memory dedicated to hardware components such as radio, memory, and so on that is not under the kernel's control.

Device implementations MUST have at least 150MB of non-volatile storage available for user data. That is, the /data partition MUST be at least 150MB.

Beyond the requirements above, device implementations SHOULD have at least 128MB of memory available to kernel and userspace, in addition to any memory dedicated to hardware components that is not under the kernel's control. Device implementations SHOULD have at least 1GB of non-volatile storage available for user data. Note that these higher requirements are planned to become hard minimums in a future version of Android. Device implementations are strongly encouraged to meet these requirements now, or else they may not be eligible for compatibility for a future version of Android.

8.15. Application Shared Storage

Device implementations MUST offer shared storage for applications. The shared storage provided MUST be at least 2GB in size.

Device implementations MUST be configured with shared storage mounted by default, "out of the box". If the shared storage is not mounted on the Linux path /sdcard , then the device MUST include a Linux symbolic link from /sdcard to the actual mount point.

Device implementations MUST enforce as documented the android.permission.WRITE_EXTERNAL_STORAGE permission on this shared storage. Shared storage MUST otherwise be writable by any application that obtains that permission.

Device implementations MAY have hardware for user-accessible removable storage, such as a Secure Digital card. Alternatively, device implementations MAY allocate internal (non-removable) storage as shared storage for apps.

Regardless of the form of shared storage used, the shared storage MUST implement USB mass storage, as described in Section 8.6. As shipped out of the box, the shared storage MUST be mounted with the FAT filesystem.

It is illustrative to consider two common examples. If a device implementation includes an SD card slot to satisfy the shared storage requirement, a FAT-formatted SD card 2GB in size or larger MUST be included with the device as sold to users, and MUST be mounted by default. Alternatively, if a device implementation uses internal fixed storage to satisfy this requirement, that storage MUST be 2GB in size or larger, formatted as FAT, and mounted on /sdcard (or /sdcard MUST be a symbolic link to the physical location if it is mounted elsewhere.)

Device implementations that include multiple shared storage paths (such as both an SD card slot and shared internal storage) SHOULD modify the core applications such as the media scanner and ContentProvider to transparently support files placed in both locations.

8.16. Bluetooth

Device implementations MUST include a Bluetooth transceiver. Device implementations MUST enable the RFCOMM-based Bluetooth API as described in the SDK documentation [ Resources, 30 ]. Device implementations SHOULD implement relevant Bluetooth profiles, such as A2DP, AVRCP, OBEX, etc. as appropriate for the device.

The Compatibility Test Suite includes cases that cover basic operation of the Android RFCOMM Bluetooth API. However, since Bluetooth is a communications protocol between devices, it cannot be fully tested by unit tests running on a single device. Consequently, device implementations MUST also pass the human-driven Bluetooth test procedure described in Appendix A.

9. Performance Compatibility

One of the goals of the Android Compatibility Program is to enable consistent application experience to consumers. Compatible implementations must ensure not only that applications simply run correctly on the device, but that they do so with reasonable performance and overall good user experience. Device implementations MUST meet the key performance metrics of an Android 2.2 compatible device defined in the table below:

Metric Performance Threshold Comments
Application Launch Time The following applications should launch within the specified time.
  • Browser: less than 1300ms
  • MMS/SMS: less than 700ms
  • AlarmClock: less than 650ms
The launch time is measured as the total time to complete loading the default activity for the application, including the time it takes to start the Linux process, load the Android package into the Dalvik VM, and call onCreate.
Simultaneous Applications When multiple applications have been launched, re-launching an already-running application after it has been launched must take less than the original launch time.

10. Security Model Compatibility

Device implementations MUST implement a security model consistent with the Android platform security model as defined in Security and Permissions reference document in the APIs [ Resources, 29 ] in the Android developer documentation. Device implementations MUST support installation of self-signed applications without requiring any additional permissions/certificates from any third parties/authorities. Specifically, compatible devices MUST support the security mechanisms described in the follow sub-sections.

10.1. Permissions

Device implementations MUST support the Android permissions model as defined in the Android developer documentation [ Resources, 29 ]. Specifically, implementations MUST enforce each permission defined as described in the SDK documentation; no permissions may be omitted, altered, or ignored. Implementations MAY add additional permissions, provided the new permission ID strings are not in the android.* namespace.

10.2. UID and Process Isolation

Device implementations MUST support the Android application sandbox model, in which each application runs as a unique Unix-style UID and in a separate process. Device implementations MUST support running multiple applications as the same Linux user ID, provided that the applications are properly signed and constructed, as defined in the Security and Permissions reference [ Resources, 29 ].

10.3. Filesystem Permissions

Device implementations MUST support the Android file access permissions model as defined in as defined in the Security and Permissions reference [ Resources, 29 ].

10.4. Alternate Execution Environments

Device implementations MAY include runtime environments that execute applications using some other software or technology than the Dalvik virtual machine or native code. However, such alternate execution environments MUST NOT compromise the Android security model or the security of installed Android applications, as described in this section.

Alternate runtimes MUST themselves be Android applications, and abide by the standard Android security model, as described elsewhere in Section 10.

Alternate runtimes MUST NOT be granted access to resources protected by permissions not requested in the runtime's AndroidManifest.xml file via the <uses-permission> mechanism.

Alternate runtimes MUST NOT permit applications to make use of features protected by Android permissions restricted to system applications.

Alternate runtimes MUST abide by the Android sandbox model. Specifically:

  • Alternate runtimes SHOULD install apps via the PackageManager into separate Android sandboxes (that is, Linux user IDs, etc.)
  • Alternate runtimes MAY provide a single Android sandbox shared by all applications using the alternate runtime.
  • Alternate runtimes and installed applications using an alternate runtime MUST NOT reuse the sandbox of any other app installed on the device, except through the standard Android mechanisms of shared user ID and signing certificate
  • Alternate runtimes MUST NOT launch with, grant, or be granted access to the sandboxes corresponding to other Android applications.

Alternate runtimes MUST NOT be launched with, be granted, or grant to other applications any privileges of the superuser (root), or of any other user ID.

The .apk files of alternate runtimes MAY be included in the system image of a device implementation, but MUST be signed with a key distinct from the key used to sign other applications included with the device implementation.

When installing applications, alternate runtimes MUST obtain user consent for the Android permissions used by the application. That is, if an application needs to make use of a device resource for which there is a corresponding Android permission (such as Camera, GPS, etc.), the alternate runtime MUST inform the user that the application will be able to access that resource. If the runtime environment does not record application capabilities in this manner, the runtime environment MUST list all permissions held by the runtime itself when installing any application using that runtime.

11. Compatibility Test Suite

Device implementations MUST pass the Android Compatibility Test Suite (CTS) [ Resources, 2 ] available from the Android Open Source Project, using the final shipping software on the device. Additionally, device implementers SHOULD use the reference implementation in the Android Open Source tree as much as possible, and MUST ensure compatibility in cases of ambiguity in CTS and for any reimplementations of parts of the reference source code.

The CTS is designed to be run on an actual device. Like any software, the CTS may itself contain bugs. The CTS will be versioned independently of this Compatibility Definition, and multiple revisions of the CTS may be released for Android 2.2. Device implementations MUST pass the latest CTS version available at the time the device software is completed.

12. Updatable Software

Device implementations MUST include a mechanism to replace the entirety of the system software. The mechanism need not perform "live" upgrades -- that is, a device restart MAY be required.

Any method can be used, provided that it can replace the entirety of the software preinstalled on the device. For instance, any of the following approaches will satisfy this requirement:

  • Over-the-air (OTA) downloads with offline update via reboot
  • "Tethered" updates over USB from a host PC
  • "Offline" updates via a reboot and update from a file on removable storage

The update mechanism used MUST support updates without wiping user data. Note that the upstream Android software includes an update mechanism that satisfies this requirement.

If an error is found in a device implementation after it has been released but within its reasonable product lifetime that is determined in consultation with the Android Compatibility Team to affect the compatibility of thid-party applications, the device implementer MUST correct the error via a software update available that can be applied per the mechanism just described.

13. Contact Us

You can contact the document authors at compatibility@android.com for clarifications and to bring up any issues that you think the document does not cover.

Appendix A - Bluetooth Test Procedure

The Compatibility Test Suite includes cases that cover basic operation of the Android RFCOMM Bluetooth API. However, since Bluetooth is a communications protocol between devices, it cannot be fully tested by unit tests running on a single device. Consequently, device implementations MUST also pass the human-driven Bluetooth test procedure described below.

The test procedure is based on the BluetoothChat sample app included in the Android open-source project tree. The procedure requires two devices:

  • a candidate device implementation running the software build to be tested
  • a separate device implementation already known to be compatible, and of a model from the device implementation being tested -- that is, a "known good" device implementation

The test procedure below refers to these devices as the "candidate" and "known good" devices, respectively.

Setup and Installation

  1. Build BluetoothChat.apk via 'make samples' from an Android source code tree.
  2. Install BluetoothChat.apk on the known-good device.
  3. Install BluetoothChat.apk on the candidate device.

Test Bluetooth Control by Apps

  1. Launch BluetoothChat on the candidate device, while Bluetooth is disabled.
  2. Verify that the candidate device either turns on Bluetooth, or prompts the user with a dialog to turn on Bluetooth.

Test Pairing and Communication

  1. Launch the Bluetooth Chat app on both devices.
  2. Make the known-good device discoverable from within BluetoothChat (using the Menu).
  3. On the candidate device, scan for Bluetooth devices from within BluetoothChat (using the Menu) and pair with the known-good device.
  4. Send 10 or more messages from each device, and verify that the other device receives them correctly.
  5. Close the BluetoothChat app on both devices by pressing Home .
  6. Unpair each device from the other, using the device Settings app.

Test Pairing and Communication in the Reverse Direction

  1. Launch the Bluetooth Chat app on both devices.
  2. Make the candidate device discoverable from within BluetoothChat (using the Menu).
  3. On the known-good device, scan for Bluetooth devices from within BluetoothChat (using the Menu) and pair with the candidate device.
  4. Send 10 or messages from each device, and verify that the other device receives them correctly.
  5. Close the Bluetooth Chat app on both devices by pressing Back repeatedly to get to the Launcher.

Test Re-Launches

  1. Re-launch the Bluetooth Chat app on both devices.
  2. Send 10 or messages from each device, and verify that the other device receives them correctly.

Note: the above tests have some cases which end a test section by using Home, and some using Back. These tests are not redundant and are not optional: the objective is to verify that the Bluetooth API and stack works correctly both when Activities are explicitly terminated (via the user pressing Back, which calls finish()), and implicitly sent to background (via the user pressing Home.) Each test sequence MUST be performed as described.