Definicja zgodności z Androidem 2.1

Zadbaj o dobrą organizację dzięki kolekcji Zapisuj i kategoryzuj treści zgodnie ze swoimi preferencjami.

Copyright © 2010, Google Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.
kompatybilność@android.com

1. Wstęp

W tym dokumencie wymieniono wymagania, które muszą być spełnione, aby telefony komórkowe były kompatybilne z systemem Android 2.1.

Użycie słów „musi”, „nie wolno”, „wymagane”, „należy”, „nie powinno”, „powinien”, „nie powinno”, „zalecane”, „może” i „opcjonalnie” jest zgodne ze standardem IETF zdefiniowane w RFC2119 [ Zasoby, 1 ].

Używany w tym dokumencie „realizator urządzenia” lub „realizator” to osoba lub organizacja opracowująca rozwiązanie sprzętowe/programowe z systemem Android 2.1. „Implementacja urządzenia” lub „implementacja” to tak opracowane rozwiązanie sprzętowo-programowe.

Aby uznać za zgodne z Androidem 2.1, implementacje urządzeń:

  • MUSI spełniać wymagania przedstawione w niniejszej definicji zgodności, w tym wszelkie dokumenty włączone przez odniesienie.
  • MUSISZ przejść najnowszą wersję pakietu Android Compatibility Test Suite (CTS) dostępną w momencie ukończenia oprogramowania implementacji urządzenia. (CTS jest dostępny jako część projektu Android Open Source Project [ Resources, 2 ].) CTS testuje wiele, ale nie wszystkie komponenty opisane w tym dokumencie.

Tam, gdzie ta definicja lub CTS są ciche, niejednoznaczne lub niekompletne, obowiązkiem realizatora urządzenia jest zapewnienie zgodności z istniejącymi implementacjami. Z tego powodu projekt Android Open Source Project [ Resources, 3 ] jest zarówno referencyjną, jak i preferowaną implementacją systemu Android. Zaleca się, aby realizatorzy urządzeń opierali swoje implementacje na „nadrzędnym” kodzie źródłowym dostępnym w ramach projektu Android Open Source Project. Chociaż niektóre komponenty można hipotetycznie zastąpić alternatywnymi implementacjami, ta praktyka jest zdecydowanie odradzana, ponieważ przejście testów CTS będzie znacznie trudniejsze. Odpowiedzialność za zapewnienie pełnej zgodności behawioralnej ze standardową implementacją Androida, w tym i poza pakietem testów zgodności, spoczywa na realizatorze. Na koniec zwróć uwagę, że niektóre zamiany i modyfikacje komponentów są wyraźnie zabronione przez ten dokument.

2. Zasoby

  1. Poziomy wymagań IETF RFC2119: http://www.ietf.org/rfc/rfc2119.txt
  2. Przegląd programu zgodności z Androidem: http://source.android.com/compatibility/index.html
  3. Projekt Android Open Source: http://source.android.com/
  4. Definicje i dokumentacja API: http://developer.android.com/reference/packages.html
  5. Informacje o uprawnieniach Androida: http://developer.android.com/reference/android/Manifest.permission.html
  6. Odniesienie do android.os.Build: http://developer.android.com/reference/android/os/Build.html
  7. Dozwolone ciągi wersji Androida 2.1: http://source.android.com/compatibility/2.1/versions.html
  8. klasa android.webkit.WebView: http://developer.android.com/reference/android/webkit/WebView.html
  9. HTML5: http://www.whatwg.org/specs/web-apps/current-work/multipage/
  10. Specyfikacja maszyny wirtualnej Dalvik: dostępna w kodzie źródłowym systemu Android na stronie dalvik/docs
  11. Widgety aplikacji: http://developer.android.com/guide/practices/ui_guidelines/widget_design.html
  12. Powiadomienia: http://developer.android.com/guide/topics/ui/notifiers/notifications.html
  13. Zasoby aplikacji: http://code.google.com/android/reference/available-resources.html
  14. Przewodnik po ikonach paska stanu: http://developer.android.com/guide/practices/ui_guideline /icon_design.html#statusbarstructure
  15. Menedżer wyszukiwania: http://developer.android.com/reference/android/app/SearchManager.html
  16. Grzanki: http://developer.android.com/reference/android/widget/Toast.html
  17. Tapety na żywo: http://developer.android.com/resources/articles/live-wallpapers.html
  18. Aplikacje na Androida: http://code.google.com/p/apps-for-android
  19. Dokumentacja narzędzia referencyjnego (dla adb, aapt, ddms): http://developer.android.com/guide/developing/tools/index.html
  20. Opis pliku APK na Androida: http://developer.android.com/guide/topics/fundamentals.html
  21. Pliki manifestu: http://developer.android.com/guide/topics/manifest/manifest-intro.html
  22. Narzędzie do testowania małp: http://developer.android.com/guide/developing/tools/monkey.html
  23. Obsługa wielu ekranów: http://developer.android.com/guide/practices/screens_support.html
  24. android.content.res.Configuration: http://developer.android.com/reference/android/content/res/Configuration.html
  25. android.util.DisplayMetrics: http://developer.android.com/reference/android/util/DisplayMetrics.html
  26. android.hardware.Camera: http://developer.android.com/reference/android/hardware/Camera.html
  27. Przestrzeń współrzędnych czujnika: http://developer.android.com/reference/android/hardware/SensorEvent.html
  28. Informacje o zabezpieczeniach i uprawnieniach systemu Android: http://developer.android.com/guide/topics/security/security.html
  29. Interfejs API Bluetooth: http://developer.android.com/reference/android/bluetooth/package-summary.html

Wiele z tych zasobów pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z zestawu SDK systemu Android 2,1 i będzie funkcjonalnie identyczne z informacjami w dokumentacji tego zestawu SDK. W każdym przypadku, gdy niniejsza definicja zgodności lub zestaw testów zgodności nie zgadza się z dokumentacją SDK, dokumentacja SDK jest uznawana za autorytatywną. Wszelkie szczegóły techniczne podane w odnośnikach zawartych powyżej są uważane za część niniejszej definicji zgodności.

3. Oprogramowanie

Platforma Android zawiera zestaw zarządzanych interfejsów API, zestaw natywnych interfejsów API oraz korpus tak zwanych „miękkich” interfejsów API, takich jak system Intent i interfejsy API aplikacji internetowych. W tej sekcji szczegółowo opisano twarde i miękkie interfejsy API, które są integralną częścią zgodności, a także niektóre inne istotne zachowania techniczne i interfejs użytkownika. Implementacje urządzeń MUSZĄ spełniać wszystkie wymagania zawarte w tej sekcji.

3.1. Zgodność zarządzanego interfejsu API

Zarządzane środowisko wykonawcze (oparte na Dalvik) jest podstawowym narzędziem dla aplikacji na Androida. Interfejs programowania aplikacji systemu Android (API) to zestaw interfejsów platformy Android udostępnianych aplikacjom działającym w zarządzanym środowisku maszyny wirtualnej. Implementacje urządzeń MUSZĄ zapewniać kompletne implementacje, w tym wszystkie udokumentowane zachowania, dowolnego udokumentowanego interfejsu API udostępnianego przez SDK systemu Android 2.1 [ Zasoby, 4 ].

Implementacje urządzeń NIE MOGĄ pomijać żadnych zarządzanych interfejsów API, zmieniać interfejsów API ani sygnatur, odbiegać od udokumentowanego zachowania ani uwzględniać braku operacji, z wyjątkiem przypadków wyraźnie dozwolonych w niniejszej definicji zgodności.

3.2. Kompatybilność z miękkim interfejsem API

Oprócz zarządzanych interfejsów API z sekcji 3.1 system Android zawiera również znaczący „miękki” interfejs API działający tylko w czasie wykonywania, w postaci takich elementów, jak intencje, uprawnienia i podobne aspekty aplikacji systemu Android, których nie można wymusić w czasie kompilacji aplikacji. W tej sekcji szczegółowo opisano „miękkie” interfejsy API i zachowania systemu wymagane do zapewnienia zgodności z systemem Android 2.1. Implementacje urządzeń MUSZĄ spełniać wszystkie wymagania przedstawione w tej sekcji.

3.2.1. Uprawnienia

Realizatorzy urządzeń MUSZĄ obsługiwać i egzekwować wszystkie stałe uprawnień zgodnie z dokumentacją na stronie Permission reference [ Resources, 5 ]. Pamiętaj, że w sekcji 10 wymieniono dodatkowe wymagania związane z modelem zabezpieczeń Androida.

3.2.2. Parametry kompilacji

Interfejsy API systemu Android zawierają szereg stałych w klasie android.os.Build [ Resources, 6 ], które są przeznaczone do opisywania bieżącego urządzenia. Aby zapewnić spójne, znaczące wartości we wszystkich implementacjach urządzeń, poniższa tabela zawiera dodatkowe ograniczenia dotyczące formatów tych wartości, z którymi implementacje urządzeń MUSZĄ być zgodne.

Parametr Uwagi
android.os.Build.VERSION.RELEASE Wersja aktualnie uruchomionego systemu Android w formacie czytelnym dla człowieka. To pole MUSI zawierać jedną z wartości łańcuchowych zdefiniowanych w [ Resources, 7 ].
Android.os.Build.VERSION.SDK Wersja aktualnie uruchomionego systemu Android, w formacie dostępnym dla kodu aplikacji firm trzecich. W przypadku Androida 2.1 to pole MUSI mieć wartość całkowitą 7.
android.os.Build.VERSION.INCREMENTAL Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, określająca konkretną kompilację aktualnie wykonywanego systemu Android, w formacie czytelnym dla człowieka. Ta wartość NIE MOŻE być ponownie używana w różnych kompilacjach dostarczanych użytkownikom końcowym. Typowym zastosowaniem tego pola jest wskazanie, który numer kompilacji lub identyfikator zmiany kontroli źródła został użyty do wygenerowania kompilacji. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.BOARD Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, identyfikująca konkretny sprzęt wewnętrzny używany przez urządzenie, w formacie czytelnym dla człowieka. Możliwym wykorzystaniem tego pola jest wskazanie konkretnej wersji płytki zasilającej urządzenie. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.BRAND Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, identyfikująca nazwę firmy, organizacji, osobę itp., która wyprodukowała urządzenie, w formacie czytelnym dla człowieka. Możliwym wykorzystaniem tego pola jest wskazanie producenta OEM i/lub przewoźnika, który sprzedał urządzenie. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.DEVICE Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, identyfikująca konkretną konfigurację lub wersję korpusu (czasami nazywaną „konstrukcją przemysłową”) urządzenia. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.FINGERPRINT Ciąg, który jednoznacznie identyfikuje tę kompilację. POWINNA być w miarę czytelna dla człowieka. MUSI być zgodny z tym szablonem:
$(BRAND)/$(PRODUCT)/$(DEVICE)/$(BOARD):$(VERSION.RELEASE)/$(ID)/$(VERSION.INCREMENTAL):$(TYPE)/$(TAGS)
Na przykład:
acme/mydevice/generic/generic:2.1-update1/ERC77/3359:userdebug/test-keys
Odcisk palca NIE MOŻE zawierać spacji. Jeżeli inne pola zawarte w powyższym szablonie zawierają spacje, POWINNY zostać zastąpione znakiem podkreślenia ASCII („_”) w odcisku palca.
android.os.Build.HOST Ciąg, który jednoznacznie identyfikuje hosta, na którym kompilacja została zbudowana, w formacie czytelnym dla człowieka. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.ID.kompilacji Identyfikator wybrany przez realizatora urządzenia w celu odniesienia się do konkretnego wydania, w formacie czytelnym dla człowieka. To pole może być takie samo jak android.os.Build.VERSION.INCREMENTAL, ale POWINNO być wartością wystarczająco znaczącą, aby użytkownicy końcowi mogli rozróżniać kompilacje oprogramowania. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.MODEL Wartość wybrana przez realizatora urządzenia zawierająca nazwę urządzenia znaną użytkownikowi końcowemu. Powinna to być ta sama nazwa, pod którą urządzenie jest wprowadzane na rynek i sprzedawane użytkownikom końcowym. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.PRODUKT Wartość wybrana przez realizatora urządzenia zawierająca nazwę rozwojową lub nazwę kodową urządzenia. MUSI być czytelny dla człowieka, ale niekoniecznie jest przeznaczony do wglądu dla użytkowników końcowych. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").
android.os.Build.TAGS Lista rozdzielonych przecinkami tagów wybranych przez realizatora urządzenia, które dodatkowo wyróżniają kompilację. Na przykład „niepodpisany,debuguj”. To pole NIE MOŻE mieć wartości null ani być pustym ciągiem (""), ale pojedynczy znacznik (taki jak "release") jest w porządku.
android.os.Build.TIME Wartość reprezentująca sygnaturę czasową wystąpienia kompilacji.
android.os.Build.TYPE Wartość wybrana przez realizatora urządzenia, określająca konfigurację środowiska uruchomieniowego kompilacji. To pole POWINNO mieć jedną z wartości odpowiadających trzem typowym konfiguracjom środowiska uruchomieniowego Androida: „user”, „userdebug” lub „eng”.
android.os.Build.USER Nazwa lub identyfikator użytkownika (lub użytkownika automatycznego), który wygenerował kompilację. Nie ma żadnych wymagań dotyczących konkretnego formatu tego pola, z wyjątkiem tego, że NIE MOŻE ono mieć wartości null lub być pustym ciągiem ("").

3.2.3. Zgodność intencji

Android używa intencji, aby osiągnąć luźno powiązaną integrację między aplikacjami. W tej sekcji opisano wymagania dotyczące wzorców intencji, które MUSZĄ być przestrzegane przez implementacje urządzeń. Przez „honored” rozumie się, że realizator urządzenia MUSI dostarczyć działanie lub usługę Androida, które określa pasujący filtr intencji oraz powiąże i zaimplementuje poprawne zachowanie dla każdego określonego wzorca intencji.

3.2.3.1. Podstawowe założenia aplikacji

Projekt Android upstream definiuje szereg podstawowych aplikacji, takich jak dialer telefoniczny, kalendarz, książka kontaktów, odtwarzacz muzyki i tak dalej. Realizatorzy urządzeń MOGĄ zastąpić te aplikacje wersjami alternatywnymi.

Jednak wszelkie takie alternatywne wersje MUSZĄ uwzględniać te same wzorce intencji dostarczone przez projekt nadrzędny. Na przykład, jeśli urządzenie zawiera alternatywny odtwarzacz muzyki, musi nadal uwzględniać wzorzec zamiaru wydany przez aplikacje innych firm, aby wybrać utwór.

Następujące aplikacje są uważane za podstawowe aplikacje systemu Android:

Podstawowe aplikacje systemu Android obejmują różne składniki aktywności lub usług, które są uważane za „publiczne”. Oznacza to, że atrybut „android:exported” może być nieobecny lub może mieć wartość „true”.

W przypadku każdej czynności lub usługi zdefiniowanej w jednej z podstawowych aplikacji systemu Android, która nie jest oznaczona jako niepubliczna za pomocą atrybutu android:exported o wartości „false”, implementacje urządzeń MUSZĄ zawierać składnik tego samego typu implementujący ten sam filtr intencji wzorce jako podstawowa aplikacja systemu Android.

Innymi słowy, implementacja urządzenia MOŻE zastąpić podstawowe aplikacje systemu Android; jeśli jednak tak się stanie, implementacja urządzenia MUSI obsługiwać wszystkie wzorce intencji zdefiniowane przez każdą zastępowaną podstawową aplikację systemu Android.

3.2.3.2. Nadpisania intencji

Ponieważ Android jest platformą rozszerzalną, realizatorzy urządzeń MUSZĄ zezwolić, aby każdy wzorzec intencji zdefiniowany w podstawowych aplikacjach systemowych był zastępowany przez aplikacje innych firm. Nadrzędny projekt open source Androida domyślnie zezwala na to; realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dołączać specjalnych uprawnień do korzystania przez aplikacje systemowe z tych wzorców intencji ani uniemożliwiać aplikacjom innych firm łączenia się z tymi wzorcami i przejmowania nad nimi kontroli. Zakaz ten w szczególności obejmuje, ale nie ogranicza się do wyłączenia interfejsu użytkownika „Wybieracz”, który umożliwia użytkownikowi wybór między wieloma aplikacjami, które obsługują ten sam wzorzec intencji.

3.2.3.3. Zamierzone przestrzenie nazw

Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dołączać żadnego komponentu Androida, który honoruje nowe wzorce zamiaru lub zamiaru rozgłaszania przy użyciu ACTION, CATEGORY lub innego ciągu klucza w przestrzeni nazw android.*. Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dołączać żadnych składników systemu Android, które uwzględniają nowe wzorce zamiaru lub zamiaru rozgłaszania przy użyciu ACTION, CATEGORY lub innego ciągu klucza w przestrzeni pakietu należącej do innej organizacji. Realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ zmieniać ani rozszerzać żadnych wzorców intencji używanych przez podstawowe aplikacje wymienione w sekcji 3.2.3.1.

Zakaz ten jest analogiczny do zakazu określonego dla klas języka Java w rozdziale 3.6.

3.2.3.4. Intencje transmisji

Aplikacje innych firm polegają na platformie, aby rozgłaszać określone intencje w celu powiadamiania ich o zmianach w środowisku sprzętowym lub programowym. Urządzenia zgodne z systemem Android MUSZĄ rozgłaszać publiczne intencje transmisji w odpowiedzi na odpowiednie zdarzenia systemowe. Intencje emisji są opisane w dokumentacji SDK.

3.3. Kompatybilność z natywnym interfejsem API

Kod zarządzany działający w Dalvik może odwoływać się do kodu natywnego dostarczonego w pliku .apk aplikacji jako plik ELF .so skompilowany dla odpowiedniej architektury sprzętowej urządzenia. Implementacje urządzeń MUSZĄ obejmować obsługę kodu działającego w środowisku zarządzanym w celu wywołania kodu natywnego przy użyciu standardowej semantyki Java Native Interface (JNI). Następujące interfejsy API MUSZĄ być dostępne dla kodu natywnego:

Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać OpenGL ES 1.0. Urządzenia, które nie mają akceleracji sprzętowej, MUSZĄ implementować OpenGL ES 1.0 za pomocą renderera programowego. Implementacje urządzeń POWINNY implementować tyle OpenGL ES 1.1, ile obsługuje sprzęt. Implementacje urządzeń POWINNY zapewniać implementację OpenGL ES 2.0, jeśli sprzęt jest w stanie zapewnić rozsądną wydajność w tych interfejsach API.

Biblioteki te MUSZĄ być kompatybilne ze źródłami (tj. kompatybilne z nagłówkami) i kompatybilne z binarnymi (dla danej architektury procesora) z wersjami dostarczonymi w Bionic przez projekt Android Open Source. Ponieważ implementacje Bionic nie są w pełni kompatybilne z innymi implementacjami, takimi jak biblioteka GNU C, realizatorzy urządzeń POWINNI używać implementacji Androida. Jeśli realizatorzy urządzeń używają innej implementacji tych bibliotek, MUSZĄ zapewnić kompatybilność nagłówkową, binarną i behawioralną.

Implementacje urządzeń MUSZĄ dokładnie zgłaszać natywny interfejs binarny aplikacji (ABI) obsługiwany przez urządzenie za pośrednictwem interfejsu API android.os.Build.CPU_ABI . ABI MUSI być jednym z wpisów udokumentowanych w najnowszej wersji Android NDK, w pliku docs/CPU-ARCH-ABIS.txt . Należy pamiętać, że dodatkowe wersje Android NDK mogą wprowadzać obsługę dodatkowych ABI.

Zgodność kodu natywnego jest wyzwaniem. Z tego powodu należy powtórzyć, że BARDZO mocno zachęcamy realizatorów urządzeń do korzystania z nadrzędnych implementacji bibliotek wymienionych powyżej, aby zapewnić kompatybilność.

3.4. Zgodność z internetowym interfejsem API

Wielu programistów i aplikacji korzysta z zachowania klasy android.webkit.WebView [ Resources, 8 ] dla swoich interfejsów użytkownika, dlatego implementacja WebView musi być zgodna we wszystkich implementacjach systemu Android. Implementacja Android Open Source używa mechanizmu renderowania WebKit do implementacji WebView.

Ponieważ opracowanie kompleksowego zestawu testów dla przeglądarki internetowej nie jest wykonalne, realizatorzy urządzeń MUSZĄ używać konkretnej kompilacji WebKit w implementacji WebView. Konkretnie:

Implementacje MOGĄ dostarczyć niestandardowy ciąg agenta użytkownika w samodzielnej aplikacji przeglądarki. Co więcej, samodzielna przeglądarka MOŻE być oparta na alternatywnej technologii przeglądarki (takiej jak Firefox, Opera itp.). Jednak nawet jeśli alternatywna aplikacja przeglądarki jest dostarczana, komponent WebView dostarczany do aplikacji innych firm MUSI być oparty na WebKit, jak powyżej.

Konfiguracja WebView MUSI obejmować obsługę bazy danych HTML5, pamięci podręcznej aplikacji i geolokalizacji API [ Zasoby, 9 ]. WebView MUSI zawierać obsługę tagu HTML5 <video> w jakiejś formie. Samodzielna aplikacja przeglądarki (niezależnie od tego, czy jest oparta na wcześniejszej aplikacji WebKit Browser, czy na zamienniku innej firmy) MUSI obejmować obsługę tych samych funkcji HTML5, które zostały wymienione dla WebView.

3.5. Zgodność behawioralna API

Zachowania każdego z typów API (zarządzanego, miękkiego, natywnego i internetowego) muszą być zgodne z preferowaną implementacją nadrzędnego projektu open source Androida [ Resources, 3 ]. Niektóre konkretne obszary kompatybilności to:

Powyższa lista nie jest wyczerpująca, a obowiązek zapewnienia zgodności behawioralnej spoczywa na wykonawcach urządzeń. Z tego powodu realizatorzy urządzeń POWINNI używać kodu źródłowego dostępnego za pośrednictwem projektu Android Open Source tam, gdzie to możliwe, zamiast ponownie wdrażać znaczące części systemu.

Zestaw testów zgodności (CTS) testuje znaczne części platformy pod kątem zgodności behawioralnej, ale nie wszystkie. Odpowiedzialność za zapewnienie zgodności behawioralnej z projektem Android Open Source Project spoczywa na realizatorze.

3.6. Przestrzenie nazw API

Android jest zgodny z konwencjami przestrzeni nazw pakietów i klas zdefiniowanymi przez język programowania Java. Aby zapewnić kompatybilność z aplikacjami innych firm, realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dokonywać żadnych zabronionych modyfikacji (patrz poniżej) w tych przestrzeniach nazw pakietów:

Zabronione modyfikacje obejmują:

„Udostępniony publicznie element” to dowolna konstrukcja, która nie jest ozdobiona znacznikiem „@hide” w nadrzędnym kodzie źródłowym systemu Android. Innymi słowy, realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ ujawniać nowych interfejsów API ani zmieniać istniejących interfejsów API w wymienionych powyżej przestrzeniach nazw. Realizatorzy urządzeń MOGĄ wprowadzać modyfikacje tylko do użytku wewnętrznego, ale te modyfikacje NIE MOGĄ być reklamowane ani w inny sposób udostępniane programistom.

Realizatorzy urządzeń MOGĄ dodawać niestandardowe interfejsy API, ale żadne takie interfejsy API NIE MOGĄ znajdować się w przestrzeni nazw należącej do innej organizacji lub odwołującej się do innej organizacji. Na przykład, realizatorzy urządzeń NIE MOGĄ dodawać interfejsów API do przestrzeni nazw com.google.* lub podobnej; tylko Google może to zrobić. Podobnie, Google NIE MOŻE dodawać interfejsów API do przestrzeni nazw innych firm.

Jeśli realizator urządzenia zaproponuje ulepszenie jednej z powyższych przestrzeni nazw pakietów (na przykład przez dodanie użytecznej nowej funkcji do istniejącego interfejsu API lub dodanie nowego interfejsu API), implementator POWINIEN odwiedzić source.android.com i rozpocząć proces wprowadzania zmian i kod, zgodnie z informacjami na tej stronie.

Należy zauważyć, że powyższe ograniczenia odpowiadają standardowym konwencjom nazewnictwa interfejsów API w języku programowania Java; ta sekcja ma po prostu na celu wzmocnienie tych konwencji i uczynienie ich wiążącymi poprzez włączenie do tej definicji kompatybilności.

3.7. Kompatybilność z maszyną wirtualną

Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać pełną specyfikację kodu bajtowego Dalvik Executable (DEX) i semantykę Dalvik Virtual Machine [ Resources, 10 ].

Implementacje urządzeń MUSZĄ skonfigurować Dalvik do przydzielenia co najmniej 16 MB pamięci dla każdej aplikacji na urządzeniach z ekranami sklasyfikowanymi jako o średniej lub niskiej gęstości. Implementacje urządzeń MUSZĄ skonfigurować Dalvik do przydzielenia co najmniej 24 MB pamięci dla każdej aplikacji na urządzeniach z ekranami sklasyfikowanymi jako o wysokiej gęstości. Należy zauważyć, że implementacje urządzeń MOGĄ przydzielić więcej pamięci niż te liczby, ale nie są do tego wymagane.

3.8. Kompatybilność interfejsu użytkownika

Platforma Android zawiera kilka interfejsów API dla programistów, które umożliwiają programistom podłączenie się do interfejsu użytkownika systemu. Implementacje urządzeń MUSZĄ włączać te standardowe interfejsy API do niestandardowych interfejsów użytkownika, które opracowują, jak wyjaśniono poniżej.

3.8.1. Widżety

Android definiuje typ składnika oraz odpowiadający mu interfejs API i cykl życia, który umożliwia aplikacjom udostępnianie „AppWidget” użytkownikowi końcowemu [ Resources, 11 ]. Wersja referencyjna Android Open Source zawiera aplikację Launcher, która zawiera elementy interfejsu użytkownika umożliwiające użytkownikowi dodawanie, przeglądanie i usuwanie AppWidgets z ekranu głównego.

Realizatorzy urządzeń MOGĄ zastąpić alternatywę dla referencyjnego Launchera (tj. ekranu głównego). Alternatywne programy uruchamiające POWINNY zawierać wbudowaną obsługę AppWidgets i udostępniać elementy interfejsu użytkownika w celu dodawania, konfigurowania, wyświetlania i usuwania AppWidgets bezpośrednio w programie uruchamiającym. Alternatywne programy uruchamiające MOGĄ pomijać te elementy interfejsu użytkownika; jednak, jeśli zostaną pominięte, implementator urządzenia MUSI zapewnić oddzielną aplikację dostępną z Launchera, która umożliwia użytkownikom dodawanie, konfigurowanie, przeglądanie i usuwanie AppWidgets.

3.8.2. Powiadomienia

Android zawiera interfejsy API, które umożliwiają programistom powiadamianie użytkowników o ważnych zdarzeniach [ Resources, 12 ]. Realizatorzy urządzeń MUSZĄ zapewnić obsługę każdej tak zdefiniowanej klasy powiadomień; w szczególności: dźwięki, wibracje, światło i pasek stanu.

Dodatkowo implementacja MUSI poprawnie renderować wszystkie zasoby (ikony, pliki dźwiękowe itp.) przewidziane w interfejsach API [ Resources, 13 ] lub w przewodniku stylu ikon paska stanu [ Resources, 14 ]. Realizatorzy urządzeń MOGĄ zapewnić alternatywne środowisko użytkownika dla powiadomień niż zapewniane przez referencyjną implementację Android Open Source; jednak takie alternatywne systemy powiadamiania MUSZĄ obsługiwać istniejące zasoby powiadamiania, jak powyżej.

Android zawiera interfejsy API [ Resources, 15 ], które umożliwiają programistom włączanie wyszukiwania do swoich aplikacji i udostępnianie danych aplikacji w globalnym wyszukiwaniu systemu. Ogólnie rzecz biorąc, ta funkcja składa się z jednego, ogólnosystemowego interfejsu użytkownika, który umożliwia użytkownikom wprowadzanie zapytań, wyświetlanie sugestii podczas pisania przez użytkowników i wyświetlanie wyników. Interfejsy API systemu Android umożliwiają programistom ponowne wykorzystanie tego interfejsu w celu zapewnienia wyszukiwania we własnych aplikacjach oraz umożliwiają programistom dostarczanie wyników do wspólnego interfejsu użytkownika wyszukiwania globalnego.

Implementacje urządzeń MUSZĄ obejmować pojedynczy, współużytkowany, ogólnosystemowy interfejs wyszukiwania, który może wyświetlać sugestie w czasie rzeczywistym w odpowiedzi na dane wejściowe użytkownika. Implementacje urządzeń MUSZĄ zaimplementować interfejsy API, które umożliwiają programistom ponowne wykorzystanie tego interfejsu użytkownika w celu zapewnienia wyszukiwania we własnych aplikacjach. Implementacje urządzeń MUSZĄ zawierać interfejsy API, które umożliwiają aplikacjom innych firm dodawanie sugestii do pola wyszukiwania, gdy jest ono uruchomione w trybie wyszukiwania globalnego. Jeśli nie są zainstalowane żadne aplikacje innych firm, które korzystają z tej funkcji, domyślnym zachowaniem POWINNO być wyświetlanie wyników i sugestii wyszukiwarek internetowych.

Implementacje urządzeń MOGĄ dostarczać alternatywne interfejsy użytkownika wyszukiwania, ale POWINNY zawierać dedykowany przycisk wyszukiwania twardego lub miękkiego, którego można użyć w dowolnym momencie w dowolnej aplikacji do wywołania struktury wyszukiwania, z zachowaniem opisanym w dokumentacji interfejsu API.

3.8.4. Tosty

Aplikacje mogą używać API „Toast” (zdefiniowanego w [ Resources, 16 ]) do wyświetlania użytkownikowi końcowemu krótkich niemodalnych ciągów, które znikają po krótkim czasie. Implementacje urządzeń MUSZĄ wyświetlać Toasty z aplikacji użytkownikom końcowym w jakiś wyraźny sposób.

3.8.5. Animowane tapety

Android definiuje typ komponentu i odpowiadający mu interfejs API oraz cykl życia, który pozwala aplikacjom na udostępnienie użytkownikowi końcowemu jednej lub więcej „Live Wallpapers” [ Resources, 17 ]. Tapety na żywo to animacje, wzory lub podobne obrazy o ograniczonych możliwościach wprowadzania, które są wyświetlane jako tapeta za innymi aplikacjami.

Sprzęt jest uważany za zdolny do niezawodnego uruchamiania żywych tapet, jeśli może uruchamiać wszystkie żywe tapety, bez ograniczeń funkcjonalności, z rozsądną liczbą klatek na sekundę bez negatywnego wpływu na inne aplikacje. Jeśli ograniczenia sprzętowe powodują awarię, nieprawidłowe działanie tapet i/lub aplikacji, zużywają nadmierną moc procesora lub baterii lub działają z niedopuszczalnie niską liczbą klatek na sekundę, uznaje się, że sprzęt nie jest w stanie uruchomić animowanej tapety. Na przykład niektóre animowane tapety mogą wykorzystywać kontekst Open GL 1.0 lub 2.0 do renderowania swojej zawartości. Animowana tapeta nie będzie działać niezawodnie na sprzęcie, który nie obsługuje wielu kontekstów OpenGL, ponieważ użycie animowanej tapety kontekstu OpenGL może powodować konflikty z innymi aplikacjami, które również używają kontekstu OpenGL.

Implementacje urządzeń zdolne do niezawodnego uruchamiania animowanych tapet, jak opisano powyżej, POWINNY wdrażać animowane tapety. Implementacje urządzeń, które nie uruchamiają animowanych tapet w sposób niezawodny, jak opisano powyżej, NIE MOGĄ wdrażać animowanych tapet.

4. Kompatybilność oprogramowania referencyjnego

Realizatorzy urządzeń MUSZĄ przetestować zgodność implementacji przy użyciu następujących aplikacji typu open source:

Każda aplikacja powyżej MUSI uruchamiać się i działać poprawnie w implementacji, aby implementacja została uznana za zgodną.

Ponadto implementacje urządzeń MUSZĄ testować każdy element menu (w tym wszystkie podmenu) każdej z tych aplikacji do testowania dymu:

Każdy przypadek testowy w powyższych aplikacjach MUSI działać poprawnie na implementacji urządzenia.

5. Kompatybilność opakowania aplikacji

Implementacje urządzeń MUSZĄ instalować i uruchamiać pliki „.apk” systemu Android wygenerowane przez narzędzie „aapt” zawarte w oficjalnym SDK systemu Android [ Zasoby, 19 ].

Implementacje urządzeń NIE MOGĄ rozszerzać formatu .apk [ Resources, 20 ], Android Manifest [ Resources, 21 ] ani formatu kodu bajtowego Dalvik [ Resources, 10 ] w sposób uniemożliwiający poprawną instalację i działanie tych plików na innych kompatybilnych urządzeniach . Realizatorzy urządzeń POWINNI używać referencyjnej implementacji wcześniejszej Dalvik oraz systemu zarządzania pakietami referencyjnej implementacji.

6. Kompatybilność multimediów

Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać następujące kodeki multimedialne. Wszystkie te kodeki są dostarczane jako implementacje oprogramowania w preferowanej implementacji systemu Android z projektu Android Open Source Project.

Należy pamiętać, że ani Google, ani Open Handset Alliance nie składają żadnych oświadczeń, że te kodeki nie są obciążone patentami osób trzecich. Osoby zamierzające używać tego kodu źródłowego w sprzęcie lub oprogramowaniu są informowane, że implementacje tego kodu, w tym w oprogramowaniu typu open source lub oprogramowaniu typu shareware, mogą wymagać licencji patentowych od odpowiednich posiadaczy patentów.

Audio
Nazwa Koder Dekoder Detale Format pliku/kontenera
AAC LC/LTP X Treści mono/stereo w dowolnej kombinacji standardowych przepływności do 160 kb/s i częstotliwości próbkowania od 8 do 48 kHz 3GPP (.3gp) i MPEG-4 (.mp4, .m4a). Brak obsługi surowego AAC (.aac)
HE-AACv1 (AAC+) X
HE-AACv2 (ulepszony AAC+) X
AMR-NB X X Próbkowanie od 4,75 do 12,2 kb/s przy 8 kHz 3GPP (.3gp)
AMR-WB X 9 szybkości od 6,60 kbit/s do 23,85 kbit/s próbkowane przy 16 kHz 3GPP (.3gp)
MP3 X Mono/Stereo 8-320 kb/s stała (CBR) lub zmienna przepływność (VBR) MP3 (.mp3)
MIDI X MIDI Typ 0 i 1. DLS Wersja 1 i 2. XMF i Mobile XMF. Obsługa formatów dzwonków RTTTL/RTX, OTA i iMelody Wpisz 0 i 1 (.mid, .xmf, .mxmf). Również RTTTL/RTX (.rtttl, .rtx), OTA (.ota) i iMelody (.imy)
Ogg Vorbis X Ogg (.ogg)
PCM X 8- i 16-bitowy liniowy PCM (szybkości do limitu sprzętowego) FALA (.wav)
Obraz
JPEG X X podstawowa+progresywna
GIF X
PNG X X
BMP X
Wideo
H.263 X X Pliki 3GPP (.3gp)
H.264 X Pliki 3GPP (.3gp) i MPEG-4 (.mp4)
Prosty profil MPEG4 X Plik 3GPP (.3gp)

Zwróć uwagę, że powyższa tabela nie zawiera konkretnych wymagań dotyczących szybkości transmisji bitów dla większości kodeków wideo. Powodem tego jest fakt, że w praktyce obecny sprzęt urządzenia niekoniecznie obsługuje szybkości transmisji bitów, które są dokładnie odwzorowywane na wymagane szybkości transmisji bitów określone przez odpowiednie standardy. Zamiast tego implementacje urządzeń POWINNY obsługiwać najwyższą praktyczną szybkość transmisji bitów na sprzęcie, aż do limitów określonych przez specyfikacje.

7. Kompatybilność narzędzi programistycznych

Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać narzędzia Android Developer Tools dostępne w Android SDK. W szczególności urządzenia zgodne z systemem Android MUSZĄ być zgodne z:

  • Android Debug Bridge (znany jako adb) [ Zasoby, 19 ]
    Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać wszystkie funkcje adb zgodnie z dokumentacją w Android SDK. Demon adb po stronie urządzenia POWINIEN być domyślnie nieaktywny, ale MUSI istnieć mechanizm dostępny dla użytkownika, aby włączyć Android Debug Bridge.
  • Usługa monitora debugowania Dalvik (znana jako ddms) [ Zasoby, 19 ]
    Implementacje urządzeń MUSZĄ obsługiwać wszystkie funkcje ddms zgodnie z dokumentacją w Android SDK. As ddms uses adb , support for ddms SHOULD be inactive by default, but MUST be supported whenever the user has activated the Android Debug Bridge, as above.
  • Monkey [ Resources, 22 ]
    Device implementations MUST include the Monkey framework, and make it available for applications to use.

8. Hardware Compatibility

Android is intended to support device implementers creating innovative form factors and configurations. At the same time Android developers expect certain hardware, sensors and APIs across all Android device. This section lists the hardware features that all Android 2.1 compatible devices must support.

If a device includes a particular hardware component that has a corresponding API for third-party developers, the device implementation MUST implement that API as defined in the Android SDK documentation. If an API in the SDK interacts with a hardware component that is stated to be optional and the device implementation does not possess that component:

A typical example of a scenario where these requirements apply is the telephony API: even on non-phone devices, these APIs must be implemented as reasonable no-ops.

Device implementations MUST accurate report accurate hardware configuration information via the getSystemAvailableFeatures() and hasSystemFeature(String) methods on the android.content.pm.PackageManager class.

8.1. Display

Android 2.1 includes facilities that perform certain automatic scaling and transformation operations under some circumstances, to ensure that third-party applications run reasonably well on a variety of hardware configurations [ Resources, 23 ]. Devices MUST properly implement these behaviors, as detailed in this section.

For Android 2.1, this are the most common display configurations:

Screen Type Width (Pixels) Height (Pixels) Diagonal Length Range (inches) Screen Size Group Screen Density Group
QVGA 240 320 2.6 - 3.0 Small Low
WQVGA 240 400 3.2 - 3.5 Normal Low
FWQVGA 240 432 3.5 - 3.8 Normal Low
HVGA 320 480 3.0 - 3.5 Normal Medium
WVGA 480 800 3.3 - 4.0 Normal High
FWVGA 480 854 3.5 - 4.0 Normal High
WVGA 480 800 4.8 - 5.5 Large Medium
FWVGA 480 854 5.0 - 5.8 Large Medium

Device implementations corresponding to one of the standard configurations above MUST be configured to report the indicated screen size to applications via the android.content.res.Configuration [ Resources, 24 ] class.

Some .apk packages have manifests that do not identify them as supporting a specific density range. When running such applications, the following constraints apply:

8.1.2. Non-Standard Display Configurations

Display configurations that do not match one of the standard configurations listed in Section 8.1.1 require additional consideration and work to be compatible. Device implementers MUST contact Android Compatibility Team as provided for in Section 12 to obtain classifications for screen-size bucket, density, and scaling factor. When provided with this information, device implementations MUST implement them as specified.

Note that some display configurations (such as very large or very small screens, and some aspect ratios) are fundamentally incompatible with Android 2.1; therefore device implementers are encouraged to contact Android Compatibility Team as early as possible in the development process.

8.1.3. Wyświetlaj dane

Device implementations MUST report correct valuesfor all display metrics defined in android.util.DisplayMetrics [ Resources, 25 ].

8.2. Klawiatura

Device implementations:

8.3. Nawigacja bezdotykowa

Device implementations:

8.4. Orientacja ekranu

Compatible devices MUST support dynamic orientation by applications to either portrait or landscape screen orientation. That is, the device must respect the application's request for a specific screen orientation. Device implementations MAY select either portrait or landscape orientation as the default.

Devices MUST report the correct value for the device's current orientation, whenever queried via the android.content.res.Configuration.orientation, android.view.Display.getOrientation(), or other APIs.

8.5. Wejście na ekranie dotykowym

Device implementations:

8.6. USB

Device implementations:

8.7. Klawisze nawigacyjne

The Home, Menu and Back functions are essential to the Android navigation paradigm. Device implementations MUST make these functions available to the user at all times, regardless of application state. These functions SHOULD be implemented via dedicated buttons. They MAY be implemented using software, gestures, touch panel, etc., but if so they MUST be always accessible and not obscure or interfere with the available application display area.

Device implementers SHOULD also provide a dedicated search key. Device implementers MAY also provide send and end keys for phone calls.

8.8. Wireless Data Networking

Device implementations MUST include support for wireless high-speed data networking. Specifically, device implementations MUST include support for at least one wireless data standard capable of 200Kbit/sec or greater. Examples of technologies that satisfy this requirement include EDGE, HSPA, EV-DO, 802.11g, etc.

If a device implementation includes a particular modality for which the Android SDK includes an API (that is, WiFi, GSM, or CDMA), the implementation MUST support the API.

Devices MAY implement more than one form of wireless data connectivity. Devices MAY implement wired data connectivity (such as Ethernet), but MUST nonetheless include at least one form of wireless connectivity, as above.

8.9. Camera

Device implementations MUST include a camera. The included camera:

Device implementations MUST implement the following behaviors for the camera-related APIs:

  1. If an application has never called android.hardware.Camera.Parameters.setPreviewFormat(int), then the device MUST use android.hardware.PixelFormat.YCbCr_420_SP for preview data provided to application callbacks.
  2. If an application registers an android.hardware.Camera.PreviewCallback instance and the system calls the onPreviewFrame() method when the preview format is YCbCr_420_SP, the data in the byte[] passed into onPreviewFrame() must further be in the NV21 encoding format. (This is the format used natively by the 7k hardware family.) That is, NV21 MUST be the default.

Device implementations MUST implement the full Camera API included in the Android 2.1 SDK documentation [ Resources, 26 ]), regardless of whether the device includes hardware autofocus or other capabilities. For instance, cameras that lack autofocus MUST still call any registered android.hardware.Camera.AutoFocusCallback instances (even though this has no relevance to a non-autofocus camera.)

Device implementations MUST recognize and honor each parameter name defined as a constant on the android.hardware.Camera.Parameters class, if the underlying hardware supports the feature. If the device hardware does not support a feature, the API must behave as documented. Conversely, Device implementations MUST NOT honor or recognize string constants passed to the android.hardware.Camera.setParameters() method other than those documented as constants on the android.hardware.Camera.Parameters , unless the constants are prefixed with a string indicating the name of the device implementer. That is, device implementations MUST support all standard Camera parameters if the hardware allows, and MUST NOT support custom Camera parameter types unless the parameter names are clearly indicated via a string prefix to be non-standard.

8.10. Akcelerometr

Device implementations MUST include a 3-axis accelerometer and MUST be able to deliver events at 50 Hz or greater. The coordinate system used by the accelerometer MUST comply with the Android sensor coordinate system as detailed in the Android APIs (see [ Resources, 27 ]).

8.11. Compass

Device implementations MUST include a 3-axis compass and MUST be able to deliver events 10 Hz or greater. The coordinate system used by the compass MUST comply with the Android sensor coordinate system as defined in the Android API (see [ Resources, 27 ]).

8.12. GPS

Device implementations MUST include a GPS, and SHOULD include some form of "assisted GPS" technique to minimize GPS lock-on time.

8.13. Telefonia

Android 2.1 MAY be used on devices that do not include telephony hardware. That is, Android 2.1 is compatible with devices that are not phones. However, if a device implementation does include GSM or CDMA telephony, it MUST implement the full support for the API for that technology. Device implementations that do not include telephony hardware MUST implement the full APIs as no-ops.

See also Section 8.8, Wireless Data Networking.

8.14. Pamięć i przechowywanie

Device implementations MUST have at least 92MB of memory available to the kernel and userspace. The 92MB MUST be in addition to any memory dedicated to hardware components such as radio, memory, and so on that is not under the kernel's control.

Device implementations MUST have at least 150MB of non-volatile storage available for user data. That is, the /data partition must be at least 150MB.

8.15. Pamięć współdzielona aplikacji

Device implementations MUST offer shared storage for applications. The shared storage provided MUST be at least 2GB in size.

Device implementations MUST be configured with shared storage mounted by default, "out of the box". If the shared storage is not mounted on the Linux path /sdcard , then the device MUST include a Linux symbolic link from /sdcard to the actual mount point.

Device implementations MUST enforce as documented the android.permission.WRITE_EXTERNAL_STORAGE permission on this shared storage. Shared storage MUST otherwise be writable by any application that obtains that permission.

Device implementations MAY have hardware for user-accessible removable storage, such as a Secure Digital card. Alternatively, device implementations MAY allocate internal (non-removable) storage as shared storage for apps.

Regardless of the form of shared storage used, the shared storage MUST implement USB mass storage, as described in Section 8.6. As shipped out of the box, the shared storage MUST be mounted with the FAT filesystem.

It is illustrative to consider two common examples. If a device implementation includes an SD card slot to satisfy the shared storage requirement, a FAT-formatted SD card 2GB in size or larger MUST be included with the device as sold to users, and MUST be mounted by default. Alternatively, if a device implementation uses internal fixed storage to satisfy this requirement, that storage MUST be 2GB in size or larger and mounted on /sdcard (or /sdcard MUST be a symbolic link to the physical location if it is mounted elsewhere.)

8.16. Bluetooth

Device implementations MUST include a Bluetooth transceiver. Device implementations MUST enable the RFCOMM-based Bluetooth API as described in the SDK documentation [ Resources, 29 ]. Device implementations SHOULD implement relevant Bluetooth profiles, such as A2DP, AVRCP, OBEX, etc. as appropriate for the device.

9. Performance Compatibility

One of the goals of the Android Compatibility Program is to enable consistent application experience to consumers. Compatible implementations must ensure not only that applications simply run correctly on the device, but that they do so with reasonable performance and overall good user experience. Device implementations MUST meet the key performance metrics of an Android 2.1 compatible device defined in the table below:

Metric Performance Threshold Comments
Application Launch Time The following applications should launch within the specified time. The launch time is measured as the total time to complete loading the default activity for the application, including the time it takes to start the Linux process, load the Android package into the Dalvik VM, and call onCreate.
Simultaneous Applications When multiple applications have been launched, re-launching an already-running application after it has been launched must take less than the original launch time.

10. Security Model Compatibility

Device implementations MUST implement a security model consistent with the Android platform security model as defined in Security and Permissions reference document in the APIs [ Resources, 28 ] in the Android developer documentation. Device implementations MUST support installation of self-signed applications without requiring any additional permissions/certificates from any third parties/authorities. Specifically, compatible devices MUST support the security mechanisms described in the follow sub-sections.

10.1. Uprawnienia

Device implementations MUST support the Android permissions model as defined in the Android developer documentation [ Resources, 28 ]. Specifically, implementations MUST enforce each permission defined as described in the SDK documentation; no permissions may be omitted, altered, or ignored. Implementations MAY add additional permissions, provided the new permission ID strings are not in the android.* namespace.

10.2. UID i izolacja procesu

Device implementations MUST support the Android application sandbox model, in which each application runs as a unique Unix-style UID and in a separate process. Device implementations MUST support running multiple applications as the same Linux user ID, provided that the applications are properly signed and constructed, as defined in the Security and Permissions reference [ Resources, 28 ].

10.3. Uprawnienia systemu plików

Device implementations MUST support the Android file access permissions model as defined in as defined in the Security and Permissions reference [ Resources, 28 ].

11. Compatibility Test Suite

Device implementations MUST pass the Android Compatibility Test Suite (CTS) [ Resources, 2 ] available from the Android Open Source Project, using the final shipping software on the device. Additionally, device implementers SHOULD use the reference implementation in the Android Open Source tree as much as possible, and MUST ensure compatibility in cases of ambiguity in CTS and for any reimplementations of parts of the reference source code.

The CTS is designed to be run on an actual device. Like any software, the CTS may itself contain bugs. The CTS will be versioned independently of this Compatibility Definition, and multiple revisions of the CTS may be released for Android 2.1. Device implementations MUST pass the latest CTS version available at the time the device software is completed.

12. Updatable Software

Device implementations MUST include a mechanism to replace the entirety of the system software. The mechanism need not perform "live" upgrades -- that is, a device restart MAY be required.

Any method can be used, provided that it can replace the entirety of the software preinstalled on the device. For instance, any of the following approaches will satisfy this requirement:

The update mechanism used MUST support updates without wiping user data. Note that the upstream Android software includes an update mechanism that satisfies this requirement.

If an error is found in a device implementation after it has been released but within its reasonable product lifetime that is determined in consultation with the Android Compatibility Team to affect the compatibility of thid-party applications, the device implementer MUST correct the error via a software update available that can be applied per the mechanism just described.

13. Skontaktuj się z nami

You can contact the document authors at compatibility@android.com for clarifications and to bring up any issues that you think the document does not cover.