رابط VHAL

رابط کاربری AIDL VHAL در android.hardware.automotive.vehicle namespace تعریف شده است. رابط کاربری VHAL در IVehicle.aidl تعریف شده است. مگر اینکه مشخص شده باشد، همه متدها باید برای یک نسخه خاص VHAL پیاده‌سازی شوند.

نسخه‌ها

توصیه می‌شود آخرین نسخه VHAL را برای یک نسخه خاص اندروید پیاده‌سازی کنید.

توابع و فراخوانی‌های برگشتی

توابع VHAL در IVehicle.aidl تعریف شده‌اند.

کال‌بک‌ها در IVehicleCallback.aidl تعریف شده‌اند و شامل این متدها هستند.

پیاده‌سازی VHAL توسط VHAL VTS در VtsHalAutomotiveVehicle_TargetTest.cpp اعتبارسنجی می‌شود.

این آزمایش تأیید می‌کند که متدهای پایه به درستی پیاده‌سازی شده‌اند و پیکربندی‌های ویژگی‌های پشتیبانی‌شده صحیح هستند. این آزمایش بر روی تمام نمونه‌های VHAL روی دستگاه اجرا می‌شود، با این حال، AAOS فقط از نمونه پیش‌فرض ( android.hardware.automotive.vehicle.IVehicle/default ) استفاده می‌کند.

ارزش دارایی خودرو

از ساختار VehiclePropValue برای توصیف مقدار هر ویژگی استفاده کنید که دارای این فیلدها است:

getValues ​​و setValues ​​ناهمزمان

عملیات getValues ​​و setValues ​​به صورت غیرهمزمان انجام می‌شوند، به این معنی که تابع ممکن است قبل از اتمام عملیات get یا set، مقدار را برگرداند. نتایج عملیات (به عنوان مثال، مقدار ویژگی برای getValues ​​و وضعیت موفقیت یا خطا برای setValues ) از طریق callback های ارسالی به عنوان آرگومان تحویل داده می‌شوند.

پیاده‌سازی نباید روی نتیجه در نخ اتصال‌دهنده‌ای که درخواست را مدیریت می‌کند، مسدود شود. در عوض، توصیه می‌کنیم درخواست را در یک صف درخواست ذخیره کنید و از یک نخ کنترل‌کننده جداگانه برای مدیریت ناهمگام درخواست‌ها استفاده کنید. برای جزئیات بیشتر به پیاده‌سازی مرجع مراجعه کنید.

شکل ۱. فرآیند ناهمزمان.

بسته‌های بزرگ

تمام ساختارهایی که XXXs نامیده می‌شوند، مانند VehiclePropConfigs ، SetValueRequests و VehiclePropValues LargeParcelable (یا StableLargeParcelable ) نامیده می‌شوند. هر کدام لیستی از مقادیر را نشان می‌دهند که برای انتقال داده‌های بزرگ که ممکن است از محدودیت‌های binder (4 کیلوبایت در پیاده‌سازی کتابخانه LargeParcelable ) فراتر روند، از مرزهای binder استفاده می‌شوند. هر کدام تعریف ساختار مشابهی دارند که شامل فیلدهای زیر است.

برای مثال، VehiclePropConfigs به صورت زیر تعریف می‌شود:

parcelable VehiclePropConfigs {
    // The list of vehicle property configs if they fit the binder memory
    // limitation.
    VehiclePropConfig[] payloads;
    // Shared memory file to store configs if they exceed binder memory
    // limitation. Created by VHAL, readable only at client. Client could keep
    // the fd opened or keep the FD mapped to access configs.
    @nullable ParcelFileDescriptor sharedMemoryFd;
}

VehiclePropConfigs شامل payload های غیر خالی یا یک sharedMemoryFd غیر تهی است.

• اگر payloads خالی نباشد، فهرستی از داده‌های واقعی را ذخیره می‌کند که همان پیکربندی ویژگی است.
• اگر sharedMemoryFd تهی نباشد، حاوی یک فایل حافظه مشترک است که ساختار سریالی شده VehiclePropConfigs را ذخیره می‌کند. این ساختار از تابع writeToParcel برای سریالی کردن یک Parcel استفاده می‌کند.

به عنوان یک کلاینت جاوا برای VHAL، Car Service سریال‌سازی و غیرسریال‌سازی LargeParcelable را مدیریت می‌کند. برای پیاده‌سازی‌های VHAL و کلاینت‌های native، یک LargeParcelable باید با کتابخانه LargeParcelable یا یک کلاس wrapper مفید برای کتابخانه در ParcelableUtils.h سریال‌سازی و غیرسریال‌سازی شود.

برای مثال، یک کلاینت نیتیو که درخواست‌های getValues ​​دریافتی از یک binder را تجزیه می‌کند، به شرح زیر است:

// 'requests' are from the binder.
GetValueRequests requests;
expected<LargeParcelableBase::BorrowedOwnedObject, ScopedAStatus> deserializedResults = fromStableLargeParcelable(requests);
if (deserializedResults.ok()) {
    const std::vector& getValueRequests = deserializedResults.value().getObject()->payloads;
    // Use the getValueRequests.
  } else {
    // handle error.
}

یک نمونه پیاده‌سازی VHAL که نتایج را برای getValues ​​از طریق binder ارسال می‌کند، در زیر نشان داده شده است:

std::vector results = getResults();
GetValueResults parcelableResults;
ScopedAStatus status = vectorToStableLargeParcelable(std::move(results), &parcelableResults);
if (status.isOk()) {
    // Send parcelableResults through callback.
} else {
    // Handle error.
}