Na tej stronie wyjaśniamy, jak Android przetwarza różne dane wejściowe otrzymywane z klawiatury, czujników i innych źródeł.
Reakcja na dotyk
Podsystem haptyczny Androida to funkcje sprzętowe i programowe, które przyczyniają się do tworzenia bodźców za pomocą zmysłu dotyku. Ta sekcja zawiera wskazówki i instrukcje dotyczące zgodności w zakresie najlepszego wykorzystania interfejsów API haptyki na Androidzie.
Dane wejściowe
Podsystem wejścia na Androidzie składa się z potoku zdarzeń, który przechodzi przez wiele warstw systemu. Na najniższej warstwie fizyczne urządzenie wejściowe generuje sygnały opisujące zmiany stanu, takie jak naciśnięcia klawiszy i punkty dotyku.
Neural Networks API
Interfejs Android Neural Networks API (NNAPI) wykonuje wymagające obliczeniowo operacje uczenia maszynowego. Ten dokument zawiera omówienie sposobu implementacji sterownika interfejsu Neural Networks API na Androidzie 9.
Urządzenia peryferyjne i akcesoria
Korzystając z zestawu standardowych protokołów, możesz wdrażać atrakcyjne urządzenia peryferyjne i inne akcesoria, które rozszerzają możliwości Androida na szerokiej gamie urządzeń z tym systemem.
Czujniki
Czujniki Androida zapewniają aplikacjom dostęp do podstawowych czujników fizycznych urządzenia mobilnego. Są to urządzenia wirtualne dostarczające dane, zdefiniowane przez sensors.h, czyli warstwę abstrakcji sprzętowej czujnika (HAL).
Środowisko wykonawcze Context Hub
Środowisko wykonawcze Context Hub (CHRE) to wspólna platforma do uruchamiania aplikacji na poziomie systemu na procesorze o niskim poborze mocy, z prostym, standardowym interfejsem API, który jest łatwy do osadzenia. CHRE ułatwia producentom urządzeń przenoszenie przetwarzania z procesora aplikacji, co pozwala oszczędzać baterię i poprawiać różne aspekty korzystania z urządzenia przez użytkowników oraz umożliwia korzystanie z funkcji, które są zawsze włączone i dostosowane do kontekstu.